Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( 3« )

bij geval een derde hond, wanneer de twee om het been vechten, hij neemt het been en loopt 'er mede weg, en ruimt dus de oorzjak van den twist uit den voet. Nu is dat bij de menfchen ook wel niets ongewoons, maar het gefchiedt doorgaands niet eer, voor dat 'er een honderd duizend menfchen in 't zand gebeten hebben.

Dus bcfluit ik dat de dieren verftandiger zijn dan de menfchen, en ik prijs het daarom, verre van het abfurd te vinden, wanneer de jujlhie ook haar waakzaam oog over de dieren Iaat gaan, gelik onlangs in zekere ftad, een hond, omdat hij eene jonge juffer, door zijn onfatsoenlijk uitvallen, een fchrik op het lijf gejaagd, en in haar voorfchoot gebeten hadt, het welk voor haar van kwaade gevolgen kon wezen, welke piqué het arme beest tegen de juffer hadt, confleert niet, om dat 'er geene procedures in forma tegen hem gehouden zijn, misfchien was de juffer met ftrikken of linten zoo opgefierd, dat het de oogen van het beestjen niet verdragen konden, althans de -bond is ftaatlijk door 's Heeren dienaaren opgenomen, buiten de ftad gebracht, en daar in de voorbij firoomende rivier gefmoord. Ik kan, zeg ik, dit heel goed vinden, fchoon 'er fommige fpotters zwarigheid in zagen, en ik heb ook auctoriteit voor mijne ftelling. Bij de Athenienzers, een wijsgeerig volk , vinden wij 'er voorbeelden van, dat zij honden met den dood geftratt hebben, om dat zij het verdienden. In eene aanzienlijke ftad van Engeland is eens een dog met de koord gefiraft, dat 'er de dood na volgde. Zijn misdaad, zegt men, beflondt in bloedfchande, want hij hadt nooit valfche Exchequer-briefjens leeren endorfeeren. Hij ging kloekmoediger ter dood , dan één van de medepatiënten, fchoon zij hun hart nog al met feck verfterkt hadden. Men heeft in Frankrijk ook eens een hond opgehangen, die een Franco-

Sluiten