Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tweede Koning van Rome. 237

Zoo vervlogen myne dagen. De dag was altoos aan de liefde , de avond aan de oudermin gewyd; want myne drift voor Camilla ,• wel verre van myne genegenheid voor Myrtale te verzwakken , fcheen derzeiver kragt te verdubbelen. Myn hart was niet verdeeld tusfchen myne moeder en myne minnares , elke van haar bezat het in zyn geheel; en het is ongetwyfeld eene weldaad der Goden dat de hevigfte liefde , als zy deugdzaam is , nog meer werkzaamheid geeft aan alle de deugden onzer ziel.

Myn geluk was van geen langen duur. Daar ging een geheele dag voorby zonder dat Camilla kwam opdaagcn. Des anderen daags wagtede ik , half dood van ongerustheid, ai zugtende op haare komst. Zy kwam, maar met een verbleekt gelaat: Myn vriend, zeide zy, my aanfpreekende, ons geluk is ten einde ; nu gaan wy met onze traanen de al te korte ftonden die het geduurd heeft, betaalen. Tot heden toe heb ik u verzwegen wie ik ben, ik vreesde dat gy , myn rang verneemende, bevreesd zoud zyn my te beminnen; en ik vond het zoet bemind te worden zonder dat gy myne gebóone wist. Het is tyd u die bekend te

maa-

Sluiten