Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

436

Jler, ik heb mynen Sidney, mynen man, dien 'k voor verloren hield, mynen lieven Lord Allford weergevonden, hy leeft nog, en leeft voor zyne Julia.

Hy had tyding ingewonnen, dat het fchip, waarmeê ik van America was gezeik, en waarmeê men my voor verongelukt hield, vergaan was, en meende dat ik waarlyk dood was. Myne vrees, om opentlyk onderzoek na hem te doen, omdat ik niet wilde dat myne naast beftaanden iets van myn verblyf vernomen , was fchuld, dat hy geheel onbekent bleef omtrent myn verder lot, en na verloop van eenige verdrietige maanden,noodzaakte hem gebrek aan geld, aan de voorftel' len van zyn Oom, omtrent een tweede hu-

weJyk, gehoor te geven. Hy gaf, wel

is waar veroordeelt hem daarom niet,

zyne hand aan eene andere, maar zyn hart, zyn edel hart treurde fteeds om my! Ja, ik heb ontelbaare proeven van zyne tedere droefheid, gelyk ik ook proeven heb van zyne volmaak tfte liefde.

Het was geen gebrek aan goedhartigheid, hy had hïy rok niet vergeten. De dag van zyne bruiloft was bewolkt met verdriet en

zyn

Sluiten