Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C H )

~„ om myne armoede te bekennen, maar ik was te»

vens te hoogmoedig om die aan myne vrienden te „ ontdekken,"

„ En konden die zulks dan niet bemerken?" Neen; want myn huisraad en myne kleederen „ waren fchoon, dewyl ik liever wilde honger lyden „ dan daarin eenige verandering maaken, uit vrees,

dat ik my anders eene algemeene bupotting op dep „ hals zoude haaien ? " -— Hier begon zyn hart

week te worden: „ Waarde Heer Profesfor. ik

„ ben juist in hetzelfde geval. " — Maar terftond week hy weder terug; want hy voegde terftond hierby: „ Van u wift men, dat uw vader ryk was ge-

weest."

„ Ja, maar daarentegen waren myne uitgaaven

„ buitenfpoorig groot geweest. " ■ Welk eene

befchaamende toepasfing hieruit volgen moest, wilde ik hem niet zeggen, want ik bemerkte dat hy die genoeg gevoelde.

„ En wat was het gevolg van dit alles ? " vroeg hy zeer fchielyk.

„ Dat ik begon verdrietig te worden , en den eet,, lust verloor; en dat ik daardoor, en doorgeftadige „ flaaploosheid, zwak en uitgemergeld wierd ; ik

fchaamde my ten hoogfie , wanneer iemand my „ vraagd-,- wat myne kwaal was? En geraakte dus

in verdenken van uitgaaven, die niet genoemd ,, mogten worden. Ik wierd (hetgeen natuurlyk vol„ gen moest) meer en meer menlchenfchuw, en, „ om myne fmart te verzetten: gaf ik my over aan ?> eene ongevoeglyke nachtftudie."...

Sluiten