is toegevoegd aan uw favorieten.

Magazijn van geschiedenissen, romans en verhalen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

230 PAULUS en VIRGINIA.

ken. Met de punt van een' fteen boorde hij een fJK in een zeer droogen boomtak, dien hij onder zijne voeten vasthield; daerna maekte hij, met het ■fcherpe van den fteen , eene punt aen een ander ftuk van eenen even droogen tak; maer van een verfchillend foort van hout; vervolgends ftak hij deze punt in het gat van den tak, die onder zijne voeten lag, en rolde met veel gezwindheid dezen tak tusfchen zijne handen, even als men een rolftok doet, wanneer men de chocolade wil doen fchuimen ; in weinig' oogenblikken zag hij door deze wriiving rook en vonken ten voorfchiju komen. Hij verzamelde eenige drooge kruiden en andere boomtakken , em ftak den brand in het benedenlie gedeelte van den ftam des palmiets, die, weinige oogenblikken daerna, Biet een groot geraes nederftortte. Het vuur was hem mede dienftig in het ontwikkelen der vrucht, uit de lange, houtachtige en fcherpgepunte bladen. Virginia at met hem een gedeelte dezer vrucht raeuw, en het overige onder den as gaer gemaekt, en vondenze even finaeklijk. Zij hielden dezen foberen maeltijd, met de grootte büjdfchap, wegens de herinnering der goede daed, die zij dien uchtend bedreven hadden; maer deze blijdfehap werd vergald, door de ongerustheid, die zij, met regt, begrepen, dat hunne lange afwezigheid hunne moeders zoude veroorzaken. Virginia fprak geftadig hierover; doch Paulus , die zijne kragten voelde herftellen, verzekerde haer, dat het niet lang zoude duren, of zij zouden hunne ouders kunnen gerustftellen.

Na