is toegevoegd aan uw favorieten.

Magazijn van geschiedenissen, romans en verhalen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

PAULUS en VIRGINIA. 231

Na het eten, bevonden zij zich in de grootfte bekommering; dewijl zij geen gids hadden, om hun den weg naer hunne woning te wijzen. Paulus, die over niets verlegen ftond, zeide: „ onze hut ligt naer de plaets, waer de zon zich des middags bevind; wij moeten even als dezen uchtend, over den berg met die drie punten, die gij daer beneden ziet." Dces berg was die der drie borsten. (*) Dus genoemd, om dat deszelfs punten de gedaente daervan hadden. Zij daelden dus aen de noordzijde van den berg der zwarte rivier af, en kwamen, na een uur gaens, aen den oever van eenen wijden ftroom, die hun den weg affneed. Het groote gedeelte van dit eiland, geheel met bosfehen bezet, is, zelfs heden, zoo weinig gekend, dat verfcheiden van deszelfs rivieren en bergen nog geen' naem hebben. De rivier, aen wier oever zij zich bevonden, loopt bruifchende over eene bedding van rotfen. Het geklots harer wateren ontftelde Virginia; zij durfde 'er hare voeten niet inzetten, om dezelve te

door-

(*) Men vindt veiTcheiden bergen , wier kruinen van eene ronde gedaente, gelijk vrouwenborsten zijn, en die 'er ook in alle talen den naem van dragen. Het zijn inderdaed wezenlijke borsten, dewijl uit haer vele rivieren en beeken ontfpringen, die de vruchtbaerheid over den aerdbodem verfprciden. Zij zijn de bronnen der voornaemfte vloeden, die hem befproeijen, en verfchaflen hem geftadig water, door onophoudlijk de wolken, rondom de fpits der rotfen, die boven haer zijn, even als een tepel, tot haer middenpnut te trekken.

P 4

1