is toegevoegd aan uw favorieten.

Magazijn van geschiedenissen, romans en verhalen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de MARQUIZIN van MAZZINI. 103

niet de omftandigheden, waerin zij zich thands bevond , van die des vorigen morgens!... Hare kwellingen waren nu geheel in vreugde veranderd, en zij gevoelde nu die ligte vrolijkheid van geest, welke ieder voorwerp met een genoegchelijke verw voor ons bemaelt, even als de flag van een toverftaf de akeligfte wildernis in een Eden van verrukking hervormt. Zij vloog thands naer de eetzael, zonder bijkans eenige bewustheid van zich zelve te hebben. Dan, toen zij daer binnentrad, overmeesterde haer eene bekoorelijke verlegenheid: zij bloosde, en vreesde het oog van Vereza te zullen ontmoeten. Voor dit eerfte oogenblik was deze bezorgdheid noodeloos: de Graef bevond 'er zich nog niet. Allengs verzamelde zich het gezelfchap. Julia befchouwde eiken, die binnentrad, met zekere verlegenheid; dan hij, dien zij verwagtte, kwam niet te voorfchijn. Verbaesd en treurig hield zij hare oogen onbewegelijk op de deur gevestigd, en zoo dikwijls dezelve zich opende, klopte haer hart van een onrustig verlangen, het welk egter geduurig door eene treurige teleurftelling gevolgd werd. In weêrwil van alle hare pogingen, zonk zij dus in het einde in eene diepe treurigheid, en begon toen voor de eerftemael op het duidelijkst te gevoelen, dat de liefde ook dadelijk andere aendoeningen, dan die van genoegen kan doen geboren worden: zij ontdekte thands, dat het mogelijk ware, ongelukkig te zijn, hoe zeer zij ook door Hippolitus bemind werd; en erkende, terwijl zij een treurigen zugt loosde, iets, het geen haer tot nog toe geheel onbekend was, G 4 hoe