Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

v& MENZIKOFF, of

zof gevoerd. Bij de, aen mijne gevangenis verbonden onaengenaemheden , zocht ik voornaemlijk de genegenheid van hen, die over mij gefield waren, te verwerven. Dit kon niet dan door duizenderlei gedienftigheden gefchieden, en dezen verdroten mij niet. Ik kreeg langzamerhand verlof, om van mijne bedrevenheid in de werktuigkunde gebruik te maken en daeruit nut te trekken, alles, zoo als van zelve fpreekt, tegen vrijwillige dankbetooning. Misfchien ben ik de eerfte geweest, die in deze gewesten uurwerken gemaekt heeft, het is waer, in den beginne van hout, doch echter zoodanig, dat ieder daerover verbaesd Hond. Mijne werktuigkunde verfchafte mij eene foort van vrijheid: want ik verkreeg van den Woiwoden en andere regeringsleden verlof, om eenige honderden mijlen in het rond te reizen. Nimmer kwam ik terug, zonder aenzienlijke gefcheuken mede te brengen. Des zomers deed ik mijne reizen meerendeels te voet en des winters in eene halfbedekte flede met een paerd. Waer ik kwam en werkte, genoot ik meestal een gastvrij verblijf. Ik had op deze wijze reeds eenige jaren rondgezworven, en was altijd naer Berezof weder teruggekomen; ik had verfcheiden zeldzame fteenen gevonden; dan,'er was niemand voor handen, die derzelver waerde kende, tot ik eens, op eene aen de grenzen van Tartarijen, invallende jaermarkt, eenen, naer, het uitterlijk aenzien, armen rusfifchen koopman aentrof, die uit hoofde van zijnen handel in natuurlijke zeldzaemheden Siberien rondreisde, ik bood hem eenige mijner ongemeens fteenen aen; hij onderzocht die,

be-

Sluiten