Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWEE G-ELIE-VEN. 2?

ter zyde gewend, en ik zag, dat hygeduurig

.verbleekte. Ik begon waarlyk verlcegen te worden ; en. ik was den geheelen avond op den pynbank; ik verfcheen niet aan tafel, en bragt den nagt door in traanen van berouw over den dwang, dien ik my zelve had aangedaan. EindeJyk geraakte myn bloed door de hevigheid my- ( ner gemoedsbeweegingen zodanig verhit, dat ik door eene fterke koorts aangetast wierd, welke my welhaast zodanig afmattede, dat myne den- • kenskragt daar door geheel bedw.-tmd wierd , en ik in eene vlaag van naargeestigheid geen an- • deren toevlugt wist te vinden , (Sn om het nÖÖdS ' lottig briefje te openen, en er myn; oogen ine- 1 de te verzadigen • ik Ir.shet wel tienmaal over, ' en wel tienmaal bedauwde ik hetzelve met my- 1 ne trainen. Le.s . waaitJe'Vriendih, lees en 1 oordicl zelve over den :->>oud ! Zeg, kon men' wel tederder, wel kgctoogenër, en wel meer myne achting waardig zyn ?

Sluiten