Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

236 BRIEVEN VAN

wiidcrd in zyne handen, ftameide eenige woorden zonder fariiénharigi weende, lachte, en kon onmogelyk zyne dankbaarheid uitdrukken. Ik was tot fchreijcns toe bewoogen : en wilde aan dit toneel eene foort van plegtigheid byzetten. Ik nam dus de beide handen deezer twee gelieven, en die famen voegende, zag ik Mevrouw

de St. Cyran ernftig aan. „ De taak

„ der natuur (zeide ik,) is verrigt; het ftaat „nu am u, Mevrouw, om het overige te

„doen. " ,, Zy ontroerde; en zei: wat

„ kan ik doen! Helaas, ik kan niets dan wen„ fchen; en ik hoep, - dat die wenfchen ver„ hoord zullen worden, maar myne magtftrekt „ zig niet verder uit. — Gy kunt ten minften „ (gaf ik ten antwoord,) uwe toefteinming tot „ hunne vcré'eriiging geeven. " --~— Zyaarsfelde geen oogenblik. Toen myne handen hemelwaards heffende, riep ik uit: „ Groote „God! vermurw het hart vaneenen Vader; „ dat hy eindelyk ophoude zig tegen de na„ tuur, en het geluk van dit onfchuldig paar „ aan te kanten ! Geef, dat ik hen eens naar „ uw geheiligd altaar leidc , cn hunne kuifche „liefde zeegene; en dat, voor myne ziel tot ,, u, myn Schepper, wederkeert, myne fter-

„ ven-

Sluiten