is toegevoegd aan uw favorieten.

Therese en Faldoni, of Brieven van twee gelieven te Lyon.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I8a UIE V E N VAN

hef. o Therefe! zyt gyhet, die ik bemmd heb; en ben ik het, die by u alles was, en die nu niets is? Verfchrik'celyke trhnekeer! met yzing meet ik den afftand af, die ik van uweg gevoerd ben; ik vergelyk my zelve by den engel der duisternis, die uit den Hemel werd neergeploft. Welk een bekooriyk gewest hebikmoeten verlaaten; welk eene begocheling is vernietigd ; ik heb alle die plaatfcn, die gy door uwe tegenwoordigheid weleer opluisterde, nog' ééns gezien ; ik heb die myn laatst vaarwel gezegd; ik heb my over die aarde, die gy met uwe voeten gedrukt hebt, neergeboogen; ik heb die al fnikkendc gekust, terwyl ik uitriep : o geheiligde aarde, ik zal u nooit méef zien.... hy gaat u dan opofferen, die wfeede Vader! hy zirl u dan tegen goud uitwisfelen! die gruwe.yke verbintenis zal dan voltrokken worden! En ik zou dat met een geduldig oog moeten aanzien; ik zou niet al de wraak des Hemels affmeeken over eeii huwelyk, 't welk in weerwil van de heiligftc verbintenis zal géflooterj worden. Neen : de hel opent zig reeds, om die verbreckers van onze daure ceden intezwelgen Maar, Therefe, gy kunt dit huwelyk niet gedoogen; zo lahg ik leéve, kunt

gy