Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«R.IEVEN VAM

dan naar gewoonte, myne zie! den gaufchen dag met blydfcliap vervulde. Ik was onuitfpreekelykgelukkig, wanneer gymy met een woord, een lachje begunstigd had; en ik juichte van vreugde, dat my dit mogt gebeuren. O myn Heer, zo gy immer had kunnen gevoelen, hoe onüitfpreekelyk gelukkig gy my had kunnen maaken door de geringde blyken van Vaderliefde; hoe weinig het u gekost had, om de liefde uwer Dogter te winnen; wat zeg ik, liefde, cm zelfvan haar aangebeeden te worden! Ik zogt die teerheid, die ik nimmer heb mogen verkrygen, op te wekken ; ik deed alles, wat ik kon, om die, ware het mogelyk, te koopen; zo gy myn leven geëischt had, zcu ik met blydfchap voor u geftorven zyn, endie offerhande even zo gewillig voor ugedaan hebben, als ik die nu aan myne pligten doe: ja, op dat oogenblik, toen gy my met zagtheid tot uw oogmerk zogt over te haaien, toen gy my de eerfte maal voor eene korte poos de onbekende zoetheid der Vaderlyke tederheid deed fmaaken, zou nog ééue enkele liefkoo. zing meer my hebben doen bezwyken; gy zocd my tot die ysfeiyke offerhande, die gy van my voiderde, overgehaald hebben: cn mvn

eeu-

Sluiten