is toegevoegd aan uw favorieten.

Opera juridica.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LIBER. I. TIT. VII. LEX. II, S05

IMPERIO. Quod non de rnero aut mixto accipias, fed ea voce intelligas majorem poteftatem publicamque dignitatem m perfona magiftratus Romanil a. ff. de in jus me. I. ia.§i.f.de judic. k ft. jf. m quid in loco publ. I. 14 jf. de rejud. I. 214. f. de F. Si l. fi ff. de ojfic. proconfi l. 1.3. § 4. f ad SC. Tri bell. Balduin, ad l. 3./. de jurisd. Coraf. b. n. 1.

II. PRINCIPIS AUCTORITATE ADÜPTAMUS vel adfumimus in liberos EOS, QUI SUI JURIS SUNT, quare cum proponeretur id faérmm fuisle confenfu Drenthia; tribimalis, cui nomen eft Et Stoel, refpondi cum laudato D; Jtinio, arrogationem non reéle facftam, Ordinumque, qui ex equitibus & prtediorum poffesforibus conftant, au&oritatem adhiberi oportuifl'e. Nam interregia jura majora refertur, ejusmodi auctoritatem arrogationi prseftare. Regni Sixtinus. lib. 1. de revalib.

^Axtto' \?i£UJE- SPECIES ADOPTIONIS DICITUR ARROGATIO QUIA ET IS, QUI ADOPTATROGATUR, ID EST INTERROGATUR, AN VELIT EUM, QUEM ADOPTATURUS SIT, JUSTUM S1BI FILIUM ESSE, ET IS QUI ADOPTATUR ROGATUR, AN ID FIERI PATIATUR. *

III. Aliam vocis originem adfert Gellius 5. nocl. Attic. 19. qui eam inde arceffit, quod olim populi rogatione in comitiis fieret, cumque is deinde omne \ jus fuum in Principem tranftulilfet, hujus aucftoritare, csepit fieri adrogaüo l. 2. in fi. C. de adopt. Quanquam jure fuo non femper Augufti egerint, fed hoe inter csetera Dominationis arcana habuerint, ut adrogationes vel ipü* etiamnum per populum fecerint, uti ex Tacito & Suetonio conftat, loca jam aliis obfervata eaque paftim reperias.

IV. IMPERIO MAGISTRATUS ADOPTAMUS EOS, QUI IN POTESTATE PARENTIS SUNT, hic enim praafumitur liberis fatis bene profpecturus /. 9. C. de Curat. furiof. Seneca 1. de clement. 14. ut fciret datam fi. bi poteftatem patriam, qua eft temperatifftma liberis confulens fuaque poft illos ponens. Cum vero deftituatur plerum que patre, qui adrogatur, ideo pater patria; auclor fieri debet, cum & majus hic adfit pericuium arg. I. 1. § 5. /. de Carbon, edift. SIVE PRIMUM GRADUM LIBERORUM apud parentem adoptivum OBTINEANT, QUALIS EST FILIUS, FILIA: SiVEhu IN-

C

FERIOREM, QUALIS EST N£* POS, NEPTIS, PRONEPOS, PRONEP PIS. Hasc adoptio iterum vel ell facta ab extraneo vel ab uno adfeendentium Extranei loco hic quoque habentur fratres, cajterique e latere conjuncti. Menoch. ^.prajumpt. 16. n. 12.

V. Ab extraneo fi fit facla adoptio, tune jura patris naturalis minime diflolvuntur § 2. Inft. h. t. Unus Ant. Matthams olim hic Anteceffor docuit, quooï jure noviffimo adhuc tranfeat in potestatem patris adoptivi, qui ab extraneo in tilium abfumptus, idque feeftantur, qui ex ejus fchola prodierunt, veluti Wiffenbachius & Cl. olim collega D. Joh. Weyerftras illumque iterum CL Petr. de Greve. Sed fingula pene verba d. § 2. nobis argumenta conttaria fuggerunt. Verfent velim mente etiam id, quod ait Imp. in l. pen. pr. C. de adopt. verbis, cum enim tanta eft firagilitas adoptionis, ut pofjit in ipjo die <Sf filius fieri & extraneus per emancipationem inveniri: quis patiatur jura patris naturalis nexu divino copulata, ludibrio defraudari? Quod fi igitur aréfiffimum inter genitum & gignentem fcedus mo. vent legislatorem, ut adoptatum ab extraneo in patris naturalis poteftate voluerit manere, ridiculi erimus, fi id tantum fingi dixerimus. Imo contra fingitur traniMe in petedatem adoptantis extranei , ut ei ab inteftato poflit fuccedere d. I. pen. I. 5. C. de fuis & hgit. Ea demum adoptione, qu se fit ab adfcendentium aliquo, folvitur patria poteftas § 8. J. quib. mod. patr. pot. Jblv At exceptio firmat regulam arg. I. 12. è 43. verf denique f. de infir. velinfirum leg. Sic poteft is faitem alteri filium adoptivum iterum in adoptionem dare qui non extraneum adfumpfit § 8.1. b. t. Effeéla patria; poteftatis non reperias apud eum, qui extraneum adoptavit. Nam ufusfruchis bonorum adventitiorumnon illi, fed patri naturali, adquintur, d. l.pen. § 1. Non quoque extraneus pater adoptivus eum, quem adftimfit, cogitur inftituere heredem vel nominatim exheredare § 5. in f. Infl. de exher. liber. uti refponfum a IC. Batav, p. 2. confult. 199.

VI. In contrarium autem folet allegari. § 14. /. de bered. qua ab int. def. ibi: atque fi in patris naturalis poteftate pemansïfiet, e? d. I. pen. pr. ibi: quafi non fuiffet in alienam familiam translatus. Refpondent Mare. Lyclama 1. membran. 25. Bachov. ad d. § 2. & ad Treuth 1. Difp. 2. tb. 10. a. Tim*. Fa- 3 feer