is toegevoegd aan uw favorieten.

De bijbel, door beknopte uitbreidingen, en ophelderende aenmerkingen, verklaerd.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

JOB» XXVIII. 163

tte godlozen, in deze waereld, wel eens laet voorfpoedig zijn, terwijl de onfchuldigen aen' rampen zijn blootgefteld. Maer het menfchelyk verftand is niet toereikende, om die Wijze redenen na te- gaen. Uwe wijsheid, o mensch! beftaet alleen daerin, dat gy my, als gebiedenden Opper, heer, gehoorzaem zijt. Siet , (ƒ) de vreefe des Heeren is de wijfheyt: ende van het quade te wijeken , is 't verftant.

Dit wel beredeneerde voorftel van job was recht göfchikt, om zijnen vrienden onder het oog te brengen, dat het vermetelheid ware, wanneer zy over Gods wegen en oogmerken , in het zedelyk beftier der waereld , wilden, oordeelen; en byzonder, dat zy even zoo onbedachtzaem als lievdeloos handelden, wanneer zy, uit zijne rampen, be* flooten, dat hy een zondaer by uitnemendheid was, die ora aijne grouwelftukken geftraft werd.

ii e t XXIX. kapittel.

job gaet voort, en geevt eene treffende befchrijving van den gelukkigen toeftand, in welken hy te vooren geleevd had. Tusfchen beide doet hy, in het voorbygaen zien, dat hy zich, ten tijde van zijnen voorfpoed, betamelyk gedragen had.

1. "p^Nde de vrienden van Job wisten, op zijne bon¬

dige redeneering, niets in te brengen. Hy gingh daerom vrymoedig voort fijne fpreucke op te heffen, ende feyde:

2. Wat heb ik voorheen eenen uitnemenden voorfpoed genooten! Och dat ik zulk eenen gezegenden tijd nog een» beleven mogt! Och of ick ware gelijck in de voorige

(ƒ) Pf. ina 10. Spr. 1: 7. ende 9: 10. X. deel. L 2