Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TB

poot ftuk, een oog uit, en de wieken geheel tan flarden gefchootem De kinderen wendden er hun gezicht af en weenden. Ziet gij wel , zeide jufvrouw masson, hoe zeef die diertjens lijden, veel meer dan toen gij de kinderpokjens hadt, en met zoo veel zorgvuldigheid werdt opgepast — koom , neem gij het wijf jen, wij zullen trachten het vlerkje» te heelen; — maar het mannetjen , fchoon ik eenen afkeer hebbe van iets te dooden , moet ik, daar het ongeneeslijk is, door den dood- van zijn lijden verlösfen: hem in deezen {laat te laaten zou wreedheid zijn , en ik zou , om een onaangenaam gemoedsgevoel te ontwijken, dctt armen vogel honderd dooden doen fterven-, deeze handelwijs misfehien tederheid noemen, terwijl ik ae fraert van. het fchepfeltjen zou verzwaaren.

Al voordwandelende merkte carol rn a aan, dat de jongen, nu van hunne voedfter beroofd, van gebrek zouden moeten vergaan. -~ Toen de meisjens dè plaats naderden^ daar het- nestjen met de jongjens A. S lag*

Sluiten