Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

M HOFGEDACHTE Na

XIII. Op een BreeineteU

Al wie een netel nekt * maer fonder hart te drucken » Die plagh van Honden aen fijn hanttot fich te rukken, Vermits hy wert gebroe.yt, maer een die harder taftJ Verdooft het bitfigh kruyt, en lijt ook geenen lafta Hoe dickmaels falde menfch.fijn hertenbloet ontftellen, Ja , tot het innigh mergh , in lijf, ©f ziele quellen , 1 Om iet dat hem ontmoet, maer dat fijn herte krenkt, Komt hem , mits hy het werck niet recht en overdenkt»! Soo hy de moeyte nam van 't ftuck recht aentetaftea. ?t En zou met geen verdriet hem kunnen overlaften; q 'tl&fomtijts maer een vloo,een ftroo, eenbeufeling| Dat fwaer gelijck als loot hem aen denboefem hingi Wy lijden geen verdriet, dan door ous eygen finnen, 3n daer door is het nut ons driften t'overwinnen: 9t En is de fake niet, die ons den geeft ontfteltj 't Is fwackheyt van gemoet, dat ons van binnen quelti Men treurt veel omverlies, van dees of gene faken, Mits wy te grooten werck van aertfche dingen maken», Maer foeckt ghy ware ruft , foo foekt een vafter gront*; Aci* weynigh, lieve ziell wat ghy verliefen kondl|

Sluiten