is toegevoegd aan uw favorieten.

Alcibiades.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

loö ALCIBIADES.

openhartig belyden, die eerfte hevige

vlam is verdweenen! Eene koele vriend, fchap is in de rechten der biandende Lief. de getreeden. Nog voor weinige weeken, was elke bekoorlykheid, buiten de uwe, niets voor my! U alleen hoorde ik, in de Gezelfchappen! U alleen zag ik in de menigte des volks! — Thans, thans herleeft myn gevoel, op het zien van de fchoonheid uwer Zusteren! — herleeft dikwils zo Merk voor haar, dat ik fidder, wanneer ik zulks ontwaar. Thans, nicarete vordert onze wpderzydfche verftandige voorzigtigheid, om de grilligheid van het menschlyk Noodlot toetegeeven, vermits het nog vroeg op den dag is. — Een Meisje, gelyk gy, verdient eene volkomene liefde, een geheel hart. Hoe gelukkig ware ik, zo ik de uwe had kunnen blyven! Maar, vergram u niet, — dit is niet meer in myn vermoogen! Ik veri dien beklag; want ik moet het edelfte Schepzel misfen, vermits de Hand, die my fchiep, my de beftendigheid ontzegd heeft.

Nic. Gy wilt my dan ganschlyk verhaten? Gy wilt my dan aan de Befchimping myner Gefpeelen, wier benyding ik weleer was, — aan de vtragting der kuifche Vrouwen, die trotschlyk op de Gevallene neder-

zicn,