Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van AFRIKA. aor

te rollen zonder te weeten waar heen, in eene; kar gefloten, in flik duisternis, van zijn volk verlaaten , een vrij aanmerklijk eind wegs afteleg. gen en geene andere keus ziende dan zig te kneuzen of te verdrinken, dat is waarlijk genoeg om den heldhaftigtten moed ten minflen te doen wankelen.

Mijn volk, zoo zeer om zigzelven als om mij voor de gevolgen van zulk een droevig ongeluk, bedugt, kwam al zijn best aangeloopen om mij te helpen; maar niet zoo fnel kunnende loopen als de wagen rolde, terwijl de duisternis hun * op eenen weinig gebaanden weg , het fpoor van dien, welken ik gevolgd was , verborg, hoorde ik hen mij overluid roepen, en tegens malkanderen fpreeken, als waren zij van elkacr verfpreid. Ik andwoordde hun en riep hen op mijne beurt; maar hetzij uit fchrik , hetzij uit vrees van mij gepletterd te zullen zien, ik wierd niet gehoord en hun gefchreeuw verdoofde het mijn. Al dat gedruis wierd nog vermeerderd door het rollen van twee andere vvagenen, die ook met fnelheid naar de onver-mijdlijke verzamel-plaats gleeden, maar welker voerlieden, beter bij hunne gefpannen blijvende, niet nagelaaten hadden derzelver vaart wat te fluiten.

Eindelijk kwam men bij eikanderen: de blijdfchap van mijne medgezellen was groot, toen ik N 5 hen

Sluiten