Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

F0RTA5SE AN■—FORTIS

13 extr. , zij bedroevin zich viel, niis' fchien enz. t 'doch, er kan ook achter doIent een comma gezet worden, dan is het misfehien, yeelligt, en behoort dan tot

FORTASSEAN (yoor FORTASSEAN), misfehien, Varr. R. R. III, 6 in. Edit. Gesn. en III, 16, ïo. Geil. V, 14 in. VII, 3 extr. XI, 3. XIX, 8. Sifenn. ap. Non. 2. n. 101. ÏORTASSIS, misfehien, Plant. Bacch. IV, 4, 20. Ibid. Afin. II, 4, 86. Plin. H.N. II, 20: 00* Cic. ad Div. II, 16 extr. §. 18, doch, fommige Uitgaven van Cicero, bij yoorb. Eet. Erneft. hebben fortaffe. j . . FORTAX, acis, f- bijvoorb. fornacis, i.e. misfehien de grond, de ftecnen voet, daar de oven op flaat, Cato R. R. 38. FORTE, Adv., ongeveer, omtrent enz.,

is dc Ablativus van fors, zie Fors. FORTESCO, è"rc, dapper worden, Lacv.

ap. Geil. XIX, 7. FORTICÜLUS, a, um, dapper, moedig, wanneer men verminderend fpreekt, wat dapper of moedig, ook in 't gemeen dapper, moedig, braaf, bijvoorb. fe forticulum praebere in torminibus, Cic. Tufc. II, 19: & fatis forticulum me denuntiat, Apul. Met. VIII poll: med. p. 212. Elm. FORTIS, e, 1) braaf, yoortreflijk, goed, fchoon, bijvoorb. fororem dcfpqndiffe in tam fortem familiam, Plaut. Trin. V, 2, g, i. e. zoo aanzienlijke familie: Ecquid ■fortis vifa eft? Plaut. Mil. IV, 3, 13, i e. fchoon, braaf: dus ook Bacchis fortis tibi vifa eft, Ibid. Bacch. II, 2, 38, ten hupsch meisjen, d. i. fchoon: ut virum fortem decet, Terent. And. II, 6, 13, i. e. eenen braaven, rechtfehapen man: fortiffimus, Cic. Rab. Poft. 2 in.: viros fortiffnnos, Cic. Quint. 2 in., i.e. de braafflen, aanzienlij kjten: ook kan men het één en ander uit het voorgaande hier toe brengen: want braaf flaat dikwijls voor moedig, kloek, dapper enz.: cf. Feft. en Hirat. Epift. I, 7, 4Ö. I, 9, I3- I, '5, 43: caul'a fortior i.e. melior, Geil. V, 3 extr.: 29 flerk, van geest en moed, d. i. dapper, moedig, onyerfchrokken, het zij in het gevecht of te huis bij het verdragen van alle moeilijkheden, onaangenaamheden, bijvoorb. animus, Cic. Or. 1, 13: vir fortiffimus contra audaciam, Cic. Rofc. Am. 30 • vir ad pericula fortis, Cic. Font. 15: fortior (Sulla) an felicior, Salluft. Jug. 95 (100): gladiator fortis & animofus , Cic. Mil. 34: fortiorein in dolore, Cic. Fragm. ap. Non. 12. n. 34: fi fortes fueritis in eo, quem eet., Cic. Verr. I, 1: fortiflïma fententia, Cic. Cat. IU, 6: fortillimo animo ferte omnia, Cic. ad Div. VI, ,13 extr.: fortiffimus ad vindicandum , Cic. Cat. I, 8 in.: forte faétum, Cic. Att. VIII, 22. Virg. Aen. I, 641 (645). Liv. XXVI, 39 m.: ook feq. Infinit., bij voorb. fortior turbare puellas, Stat. Theb. X, 905 : van daar mtedvol, moed ontdekkend, bij voorb. orationem fortem fibi non viden, Cic. Or. I, 54: fortilfima reip. recuperandae cupiditas, Cic. Phil. XII, 3: oculi fortes, Cic. Att. XV, 11 in.: fententia, Cic: animus, Cic, zie hier voor: oratio, Cic. Or. II, 43: genus dicendi forte, Ibid. 111, 9: van daar fortes fortuna adjuvat, Terent. Phorm. I, 4, 26. Cic Tufc. II, 4 in., of fortuna fortes feil. adjuvat, Cic. Fin. III, 4 extr., een fpreekwoord: moed heeft geluk, frisch ge'waagd, is half gewonnen: fortes creanturfortibus, Horat. Od. IV, 4, 29, i.e. èreaye ouders, braave kinderen: 3) jlerk

FORTITER -FöRtUTTUS

in krachten, bij voorb. vitticüs, Colum.

I, 8: taurus, Virg. Georg. 1, 65: ftomachus fortior, Plin. H. N. XXXII, 7 poft med.: animalia fortiora, Ibid. XI, 38: equus, Virg. Aen. XI, 705: gaudeo, te effe tam fortem, ut — occurrere pollis, Plin. Ep. VII, 23, 1. e. zoo flerk in krachten: animus, Cic, ziehier yoor: fol fortis, Senec. Med. 588, i. e. werkend: van daar a) fterk in 't gemeen, bij voorb. ligna fortiffima, Caef. B. C.

II, 2: vincula, Senec. Hippol. 34: humcri, Ibid. Herc. fur. 1118: arundo, Ib. m6: plantae fortiores fient, Pallad. Februar. 24: caput leoni fortiffimum, Plin. H. N. VIII, 36: vites — contra pruinas fortitlimae funt, Ibid. XIV, 2: caufa infirmior fieret fortior, Geil. V, 3 extr., i. e. melior: fortior cura i. e. major. Juftin. XLIV, 2: b) flerk, krachtig, bij yoorb. frumenta fortiora, Piin. H. N. XVIII, 7, i. e. voedendcr. Ook kan men hier toe brengen genus dicendi forte, Cic, zie n. 1: ook animus, Cic, zie n. 2 : c) gezond, in goede krachten, bij yoorb. contingat modo te fiiiamquc — fortes invenirc, Plin. Ep. IV, 1 extr.: incolumis & fortis, Ibid. X, 89: fortan" & incoluinem fortuna fervaverit, Ibid. IV, 2t: fortem te eet., Ibid. VI, 4.

FORTÏTER, 1) dapper, moedig, onyerfchrokken , bij voorb. ferre dolorem , Cic. Phil. XI, 3: cf. Att. XIV, 13: bellum 'gcrere, Cic. Flacc. 39: adcipere, Cic. Att. XV, 20: repudiare, Cic. Provinc. 21: fortiffime facere injuriam, Cic. Quint. 8: fortiffime refiftere, Caef. B. G. IV, 12: fortius pugnare, Ibid. II, 26: loqui, Juftin. XXVIII, 2: 2) flerk, met groote krachten, hevig, duchtig, braaf, zeer, bijvoorb. hunc adftringite fordter, Plaut. Bacch. IV, 7, 25 : venari, Nep. Alcib. 7, dapper of zeer jaagen: defrutum ubi — fortiter defpumavcrit braaf, d. i. goed, zeer: rigorem fortiffime fervat ulmus, Plin. H. N. XVI, 40: fublatis fortius manibus, Petron. 9: fortius durant, Plin. H. N. XVil, 14: fortiffime urgentes gaudent, fbid. IX, 8 extr.: fortius adtrahere lera, Ovid. Remed. 397, i. e. flerker: atferunt fortius ignes, Ovid. Met. VI, 708.

FORTITÜDO, ïnis, f. 1) dapperheid, onverfchrokkenheid in het vechten, in het oudergaan van gevaar en, in weder fland enz., bij voorb. fortitudo eft confiderata pcriculorum fufceptio eet., Cic Invent.

II, 54: fortitudo, quae eft dolorum laborumque contemtio, Cic. Off. IU, 33 = cf. Cic. Tufc. IV, 14. Auét. ad Her.

III, 2. Geil. XII, 5 extr. Plur. fortitudines, Cic. Off. 1, 22 extr. Vitruv. X, 22, alwaar van meer menfchen gefproken wordt. 2) flerkte, bij voorb. lnrcoruin, Phaedr. IV, 15, 6.

FORTUITO, zie Fortuitus, a, um. FORTUÏTUS, us, m. het geval: van daar

fortuitu, Cic. Off. I, 29 med. Plaut.

Aul. II, 1, 41. Javenal. XIII, 225. Auct.

ad Her. I, 11. Auct. B. Afric. 3 extr.

Plin. H. N. VIII, 16 extr..: ook Cic. Puil.

X, 2 extr. Ed. Erneft., alwaar de Ed.

Graev. forruito heeft, beide is het zelve,

door een toeyal, bij geval.

FORTUÏTUS, a, um, het geen bij geval of toevallig gebeurd, dat zoo treft, toevallig, bij yoorb. bonum, Cic. Nat. D.

IV, 36 : concurfus atomorum, Ibid. I, 24: concurfio rerum, Cic. Top. 19: lutum, Petron. 135, i. e. die er bi] geval en zonder overleg over gefineerd is: caefpes-, Horat. Od. H, 15, 1?: vandaar

1UI 3

FORTUNA 501

Fortuitam, Subftantive, een toeval: Plur. fortifïta, Tacit. Ann. XIV, 13: van daar Ablat. Fortuito, Cic. Or. I,"24 med. Or. 55 extr. Caef. B. G. VII, 20: ook Cic. Phil. X, 2. Ed. Graev. (zie Fortuitus, us), door een toeval, hij geval: Not. op ééne na de laatjle fljllabe flaat lang, Horat. Od. II, 15, 17, daar zij anders kort flaat, bijvoorb. MaruLï»K2. Petron. 135. FORTUNA, ae,f. ««Plur. FORTÜNAE, arum, I) Singular. 1) het toevallig lot, centoeval, fortuin, het zijgoed'of'kwaad, het geluk, in zoo ver het zoo veel is als toeval, lot, bij voorb. fortuna fecunda, Sulpic. in Cic. Ep. ad Div. IV, 5 extr., het goede lot, geluk: adverfa, Ibid., het ■ vadeelig lot, d. i. ongeluk: fatalis, Cic. Sext. 7: quid eftfors, quid fortuna eet., Cic. Div. 11,6: durior, Cic. Att. X, 4: profpera, acquabilis, Cic. Red. Quir. 1: belli, Cic. ad Brut. 10: vim fortuna? contemncre, Cic. Phil. XIV, 2: bona corporis funt (befiaan~) in cafu atque fortuna, Cic Tufc V, 9, er. meent aaien: cf. n. 5: van daar 2) Fortuna, het fortuin, geval, als een perfoon befchouwd, de lukgodin, Ovid. Pont. II, 3, 51. Cic. Leg. II, 11 extr.: men fchiiderde haar als blind, en op een bal of rad flaande, (Ovid. Pont. II, 3,56.): van daar caeca fortuna, Paruv. ap. Auct. ad Her. It, 23: rota Fortuuae, Cic. Pif. 10 : cf. Fors : 3) het goede lot, het geluk, in een goeden zin, bij voorb. fortunam a derj petendam, Cic. Nat. D. III, 36: diuturna fortuna, Cic. Div. 1,20: amplilicare fortunam , Cic. Amic. 16: dum fortuna fuit, Virg. Aen. IH, 16, feil. Trojae: cf. Horat. Art. 201. Prop. I, 17,7: ook ftaat het voor ongeluk, bij voorb. in eam fortunam devenimus, Sulpic. in Cic. Ep. ad Div. IV, 5 extr.: doch, men kan hier enkel, omftandigheden, lot, toe fland vertaaien (zie n. 5. ) : dus ook Quintil. VII, 9: Gallus utrum avem an gen tem an nomen an fortuHam corporis fignificet, i. c. gejleldheid, lot enz.: Not. fortunae filius , een gelukskind, Horat. Sat. 11, 6, 49: 4) het vermogen, d. i. tijdelijke vermogens ■ omftandigheden, have en goederen, bij voorb. Ovid. Trift. V, 2, 57. Nep. Att. 21 in. Scaevol. in Pandeét.

IV, 7, 40 extr.: ook Horat. Ep. 1,5, 12, alwaar echter fommige Edd. fortunas hebben: 5) het lot, de toefland, van eene zaak of'perfoon in het gemeen, omftandigheden , gejleldheid, bij yoorb. mores fiugunt fortunam, Nep. Att. 11 : fortuna fervorum infima, Cic. Off. I, 13: homines inlima fortuna, Cic. Fin. V, 9: fecunda i. e. geluk, voorfpoed, adverfa ongeluk, onfpoed, zie n. 1: dusook pro. fpera, Cic, ziehier voor: mifera, Cic. Cluent. 3: florens, Cic. Pif. 16: adfliéta, Cic. ad Div. I, 9 ante med.: bona fortuna belli, Cic. ad Brut. Ep. 10: 6) het lot, deel, bij voorb. cui cellir triplicis fortuna noviffima regni, Ovid. Met.

V, 368, i. er. Pluto. II) Plur. (1) noodlot, goed of kwaad, bij voorb. fortuna.', fuas adcufire, Cic. Rofc. Am. 20, i. e. ongeluk: laudare fortunas meas, i. e. geluk , Terent. And. 1, 1, 69: dus ooi fortunas mortui Africani, Cic. Verr. IV, 37: Iele fuas exereitusque fortunas in dubium non devocaturum, Caef. B. G. VI, 7,1. e. liet lot van hem en zijn leger: eommoti vice fortunarum humanaruiu, Liv. VII, 31 med., i. c. beurtwisfeling yan het menschlijk lot (geluk): fortunae fecundae i. e. geluk, Cic. Suil. 23: van daar per fortunas een bezwecrings - f ormulier, ook bij het bidden, by voorb,

ne

Sluiten