is toegevoegd aan je favorieten.

Lexicon Latino-Belgicum auctorum classicorum.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SfLVATICUS - SILVÓSÜS

SÏLURUS — SÏMILTS

SIMILTTAS - SIM1LITER 141?

•Cic. Or. 3 extr.: ciii loco omnis virtnturn & vitiorum eft fylva f.ibjeéla, Gic. Or. III, 30: reliquit non mediocrem fylvam obfervarionum ftrmonis antiqui , Sueton. Gramm. 24 extr. : denfam ferens In p-ciore fylvam voor permulra tela infixa, Lucan. Vf, 205: cf. Quintil. X, 3 mtd.: verders horrida fïccae l'ylvacomae, Juvenal. IX, 13, i. e. als 't ware een bosch van haairen enz., d. i. in elkander verward, niet gekapt, haair. Not. filuae, van drie lettergrecpen, flaat Horat. Od.I, 23 , 4. Epod. XIII, 3. Not. Eigenlijk is het woord waarfchijnlijk geweest fila of fyla van ufo '• waarom de fpelling Sylva beter fchijnt, dan Silva; vervolgends is aoor de uitfpraak geworden Sifua (yan drie lettergreepen) en hier uit door de fchielijke uiifpraak fil va (van twee lettergrecpen). Gevolglijk rekt Horatius eigenlijk' het woord fil va niet tot drie lettergrecpen, maar hij gebruikt het zoo , als het eigenlijk flaan moest. Not. fylvai frundofai, Énn. ap. Macrob, Sat, VI, 2, voor fylvae frondofae.

SILVA TÏCUS (Sylv.;, a, um, 1) het bosch betreffende , daartoe behoorende, bij voorb. falx, Varr. R. R. 1, 22. Cato R. R. 11. 2) in 't wild groejende, in 'e bosch te vinaen, wild, bij voorb. lauras, Cato R. R. 8: pirus, Varr. R. R. 1, 40: fus, Varr. ap. Non. 18 n. 23: mus, Plin. H. N. XXX, 8 med.

SILVESCO (Sylv.), ëre, tot eenboschworden: van daar te. veel hout krijgen, in 't hout wasfen , bij yoorb. van den wijnftok, Cic. Seneét. 15 poftmed, Colum. IV, 11.

SILVESTER (Sylv.), ftris,ftte, r)boschachtig , vol bosfchaadjen, bij voorb. loca, Cic. Amic. 19: via, Cic. Brut.74:mons, Cic. Nat. D. II, 53 : tumulus , Liv. XXVII, 26: regio, Plin. H. N. XIII, 10: ager, Horat. Ep. II, 2, 186: fraga nata fub umbra fylveftri, Ovid. Met. XIII, 815, i. e. arborum. 2) in 't bosch te vinden, in 't bosch groejende, in 't wild wasfende, wild, bij voorb. curfus, Cic. Tufc. V, 27, i. e. in rt bosch: rofa, Plin. H. N. VIII, 4t: tauri, Plin. H. N. VIII, 21: faba, Ibid. XVIII, 12s fylveftria omnia odoratiora fativis,Ib. XXI, 7 med. lbid. XI» 16: uber i. e. lupae, Prop. III, 9 (8), 51: homini, Horat. Art. 390: mufa, Lucret. IV, 593. Virg. Ecl. 1,2, i. e. land-herderslied: materia fylveftris, Liv. XLIV, 6, i. e. boomen, hout.

SÏLVÏCÖLA (Sylv.), ae, m. en f. in 't bosch wonende , een boschbewoner , bij voorb. Faunus, Virg. Aen. X, 551: vir, Prop. III, 13 (12), 34: Palen fylvieolam, Ovid. Faft. IV, 746»

SILVICULTRIX, leis, f.. in 1 bosch wonende, bij voorb. cerva, Catull. LXII, 72.

SILVÏJrAgUS'(Sylv.), a, um, het bosch of de boomen verbrekende, bij voorb. ae wind, Lucret. I, 276.

SILVÏGER (Sylv.), a, um, bosch of boemen dragende , boschachtig , bij voorb. mone, Plin, H. N. XXXI, 3 poft med.: cf. Infcript. ap. Murator. p. 41 11. 13.

SILVÖSUS ( Sylv.), a, um , 1) vol bosch of boomen, boschachtig, bij voorb. faltus, Liv. IX, 2. 2) vol hout, bij voorb. arbor, Vitruv. VIII, i extr.: fuperiores rami emicant fylvofa multitudine, Plin. H. N. XII, 5, alwaar het ook boschdchtig-, als een bosch, kan zjn. 3) boschdchtig',,

i, i, aan etn. bosch gelijk-,.tit-etn-boHh^

bij voorb. multitudo, Plin., zie terflond hiervoor.

SILORUS, i, m. zekere visch, Plin. H. N. XXXII, 9 med. Juvenal. IV, 33.

SILUS, a, um , i. q. fimus, die eenen opwaards gebogen of platten , platachftgen neus heeft, Cic. Nat. D. I, 19.

SILVOLA, ae, f. een boschjen , Colum. VIII, iff.

SIMA, ae, f. (misfehien feil. pars coronidis) is in de bouwkunst bij de ordening der zuilen, zeker lid van het kornis, dat fommigen karnisfen, anderen Hnljsten noemen , Vitruv. III, 3 extr.: fimas piétas, Infcript. ap, Gtuter. p, 207. Not. Het is van fimus, a, um.

SIMÏA, ae, f. een aap, eigenlijk van het vrouwlijk geflacht: vervolgends in 't gemeen een aap, van 't manlijk of vrouwlijk geflacht, bij voorb. Cic. Div. II, 32. Enn. ap. Cic. Nat. D. I, 35. Plin. II. N. VIII, 54. XI, 44. Ook zegt men Simius, i, m., Martial. XIV, 292. Phaedr. 1,10, 6. III, 4, t. Claudian. in Eutrop. I, 303. Van daar 1) een aap, Tropisch, d. i. te groote nabootzer, bij voorb. Rufticum Stoicoruin flmiam adpellao, Plin.Ep. I, 5: Ceftii fimius eft, Senec. Controv.IV, 26 extr.: dus ook fimius ifte, Horat. Sat. I, 10, 18, ten zij dit tot n. 2 behoort. 2) Aap, als een fcheldwoord op menfchen, zoo als bij ons, bij voorb. vide, ut faftidit firma, Plaut. Moft. IV, 2,4: Simium deamare incipit, Laber. ap. Charif.: hic Simia, Afran. ibid.: quam illius fimiae vulrum fubire, Coel. in Cic. Ep. ad Div.

VIII, 12, fimius non femilfis homo cet., Vatin. ibid. VII, 10: fimius ifte, Horat. , zie hier voor,

SIMÏLA, ae, f. het ftjnfte tarwenmeel', zemelmeel, Celf. II, 18 ante med. Martial. XIII, 10, 1; het heet ook fimilago, Plin.

H. N. XVHI, 10.

SIMILAGO, ïnis, f. i. q. Simila, Plin. H. N. XVHI, 10.

S1MILIS, e, (Compar. fimilior, Superl. fimillimus), gelijkvormig, (hetwelk eigenlijk minder is dan gelijk, maar ook geIjk fimilis dikwijls vojt gelijk ftaat); het heeft achter zich zoo wel den Dativus als Genitivus, op de vraag:- waaraan ? het zij het de gelijkheid van ligchaam of ziel betreft, bij voorb. uni fimile, Cic. Leg.

I, 10. Cic Nat. D. II, 61: corpore fimillimum fui, Nep. Dat. 9: quid fimile habtt epiftola — concioni, Cic. ad Div.

IX, 21: oratio fuit precibus quam jurgio fimilis voor fimilior, Liv. III, 4oin.: Democritus huic in hoe fimilis, Cic. Acad. IV, 37: fimilia hoiutn, Cic. Fin. III, 15: filius patri fimilis, Cic. Verr. V, ia: res fimiles , Cic. Fin. III, 15 : patris, Cic Olf. 1, 33 extr.: fimile metallum i. e. par, Virg. Aen. VI, 144: fimilis (eft) improbitas, Cic. Rofc Am. 40: fimilis atque idem, Plin. H. N. X, 33: fimiliores Atticorum , Cic. Brut. 13: fimilior mulier, Plaut. Mil. II, 6,48: fimillimum deo, Gic. Mare. 3.: van daar veri fimilis, Cic. ad Div. VII, 2. Cic. Rpf'c Am. 41, waarfchijnlijk : ook vero fimilis, Cic. ad Div. XII, 5. Ook volgt inter, bij yoorb. homines inter fe fimiles, Cic. Cluent. 16, voor fibi: ooi iu met den Accufativus, hoewel zelden-, bij voorb. fonua haud dis. fhnili in dominum, Tacit. Ann. 11, 39,: dus ook fimilis in fpeciem Jynonis, Apul. Met. X poft med. p. 253, 40 Elm. IVanneer bij ons ais, of zoo als volgt., dan volgt in '1 Latijn ac, atque, ut, tanquam, bij voorb. fimilem habuit vultum , ac ii cet., Cic. Fin. IV, ia-, i. e. als of. et.z,; ali-

lUmrur 3.

quid ab ifto fimile arque a ceteris tffe faétum, Cic Verr. III, 83 : fimilis erit, atque antea faéta fuerat, Cic. Fin, V, 14, poft med.: ne fimili utamur forruna, atque ufi fumus. Terenr. Phorm. Prol. 32, i. e. een gelijk lot hebben, als wij enz. i Similes funt, ut fi cef., Cic. Seneét. 6, i. e. zijn (bijkans) even zoo,- als enz. alwaar echter Grrevius en yervolgends Er• neiti fimiles funt iis, qui cet. heeft laten drukken, dewijl Lanibinus dit in één Cod* MS. gevonden heeft. Voor 't overige is het ligt te begrijpen, dat ut achter fimilis volgen kan , dewijl het achter fitniliter, pariter, aeque cet. volgt: Similes funt dii, tanquam fi cet., Cic. Div. II, 64ï van daar fimile, Subftantive, gelijkheid^ gelijkvormigheid , iet gelijks , bij voofbunum fimile, Cic. Or. 20 extr.: hoe fiimile, Cic. Fin. HI, 16. IV, 12: utuntar fiinili , Ibid. III, f4 : ecce aliud fimile' dillimile, Ibid. IV, 27: unde hoe limile ducat, Cic. Or. II, 78: exomatio conftat ex fi'nilibus & exemplis, Auét'. ad Her. II, 29: finile vitiofum eft, qiiöd ex aliqua parte dillimile eft, Ibid. Not.

1) fimile eft yoor fimilis eft, bij voorb. at pueri fimile es , Naev. ap; Non. 3'n. 205: haud parzfitorum fimile eft , lbid.

2) dat finilis van par (gelijk) eigenlijk' onderfcheiden, en gevolglijk minder is, ziet men, bij voorb. uit Liv. XLV, 43, fimilia magis quam paria. Van daar van fc'iilderftukken en andere afbeeldingen in me-taal enz., bij voorb. Phidias fui fi r,ilenr fpeciem inclufir in elypeo Minctvae, CicTufc. 1, 15: fi quis Ariftotclem fimilèm vel Pirracon emit, Juvenal. II, 6, i. e.een beeld van Ariftoteles of Pitracus : opraffet te firnilem ponere templo i. e. uw beeld, Stat. Sylv. 1, 1, 101: vültus fiinili notatus auro, Ibid. II, 7, 129: 15miü in Hercule venerandus Caefar, Martial. IX, 104, r: in qua tam fimilèm vi-debis Iifam, Idid. 1, no, 19: cf. Stat.. Sylv. III, 3, 201. Doch gelijk ons gelijkvormig voor gelijk, even zoo enz. ftaat;: dus ook fimilis , waartoe vele yan de bo-yenftaande plaatzen behoren.

SIMILiTAS, stis, f. i. q. Similitudo, VI-truv. II, 9 ante med. Caecil. ap. Non.an. 827.

SIMÏLÏTER, (Comp. fimilius, Superl. fimillime) gelijk,^ gelijkvormig, op gelijkmatige wijze, bijna even zoo, of ooit evenzoo, op gelijke wijze (dewijl gelijkvor-m'ig en gelijk in 't gemeene leven vermengd" worden, zie in Similis), bij voorb. ti mlUter atque uno modo dicere, Cic. Brur.66s: quae fitniliter dffinunt aut cadunr fimili-* ter , Cic. On 111, 54: cf. II, 16 extr.Cic. Fin. IV, 5 med. Plaut. Mén. I, a),. 361 fimilius, Phaedr. V, 5,34: ftnillime, Cic. Tufc. II, 23 , alwaar ut voorcif gaat, en Cic Agr. 1, 4 extr., ahvaar atque i. e. als, vojgt. Not. Het heeft de-zelfde lidwoord)'ens van-vergelijking achter zich, die Grailis heeft, te weten ac, atque, ut, bij voorb. fimiliter facis, ac fi. cet.,. Cic, Nat. Di III, 3, i. e. even zoo als enz.: fimiliter atque, Cic. Phil. 1-44:' dus ook fimillime atque Cic. Agr, ï , 4.,, zie hier voor: fhniliter facere, ut fi cet., Cic. Off. I, 25: ooi et, bij voorb. firn liter et fi dicat cet., Cic. Fin. 11, 7 poft med.doch et kan hier ook door, ook, vertaald worden; hoewel het eerfte beter fchijnt: ook den Dativus, bij voorb. fimiliter his & fcorpiones pariunt, Plin. H» N. XI, 25, i.e. even zoo alsdeze. Nou fimilius yoor verifimilius., bij voorb. in f}. niftrum conau , quod incendio «nullus qyam proelio tertitum ciff/erat,, Liv. IV»