is toegevoegd aan je favorieten.

Lexicon Latino-Belgicum auctorum classicorum.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vox

VULCANIUS - VULGARIS

VULGARITER — VULGO 15-55

fn orani voce integri fimus, Ibid.: aeutas

voris exclamationes vitare, Ibid.: fplendor voci<. Ibid.: leni voce — acri clamore, Ibid. 1 continens vox remedio eft voci. Ibid.: voce potius quam verberibus terreat rboves), Colum. 11,2 extr. t praeco, exerce vocem, Plaut. Poen. Prol. 13: van daar vocem mittere, Cic. Dom. sa. Cic. Sext. 19- Liv. 111, 36, ofemirtere, Liv I, 54- V, 51, i. e. zich laten hooren, de fem laten Klinken, fpreken: vocem remittere, Virg. Aen XII, 929, i. e. ie fem terug laten kaatzen, een' weérklank geven; anders zou het ook kunnen heeten , de flem laten dalen , zacht fpreken: vocem comprimere, Plaut. Pfeud.

I, 4, 16, of vocem premere, Phaedr. I, It, 12, 1. e. zwijgen: dus ook fupprimere'vocem i. e. zwijgen, Ovid. Met. I, 715: vocem tollere, verhefm, Virg. Aen. VI, 492: adtollere vel fubmittere. Quintil. 1,8: ftrangulare, obfcurare, exafperare , Ibid. XI, 3 : urgere ultra vires, Ibid.: vocem includere, Cic. Rab. Poft. 17. Liv. II, 2, ie flem fluiten, d. i. niet laten fpreken: tollere vocem, de ftem verbef en, Horat. Art. 9, Tropisch, d.i. verheven fpreken: van daar 1) het fchreeuwen, bij voorh. voce opus eft, Terent. Phorm. V, 7, 92, i. e. ik moet fchreeuwen: voce potius quam verberibus terreat, Colum., zie hier voor: Quaerere voce, oculis, Plaut. Rud. 1,4,4; doch, het kan ook heeten, het roepen. 2) geluid, klank, toon, gefchat,bij veorb.Vctba fint quam fuavifümis vocibus, Cic. Or. 44: Crebra ifta vocum concurlio, Ibid.; doch het kan ook in heide plaatzen, eene letter zijn : vocum varietas , Auft. ad Her. III, 12: ut, nullo genere vocis effufo, in omni voce integri fimus, Ibid.: yan daar vocem mittere, een geluid van zich geven , zich laten merken , fpreken, Cic. Sext. 19. Cluent. 32. Flacc/ 3, zie boven. Fan daar leges legum voce proponam , Cic. Leg. II, 7, i. e. in den toon der wetten, d. i. met hare eigene woorden ; ioch het kan ook tevens, woorden zijn. Feriers VOX quiritantium, Liv. XXXIX, 8 extr., i- e. een geluii: yan iaar een toin in ie Muzijk, hij voorb. feptem difcrimhia vocum, Virg. Aen. VI, 646: Hier toe kan men ook rekenen voce infl.xa ad miferabilem fonum, Cic. Or.

II, ef>, met een' toon enz., ioch hel kan ook, ftem, zijn. 3) eene letter, zien.2. 4) het roepen, zie n. I. 5) de toon,d.i. accent , b:j voorb. in omni vtrbo poluit vocem, Cic. Or. 18: dus ook voce inflexa ad miferabilem fonum zie n. 2. 6) Het geen men fpreekt, wanneer het ian reien, ian woori, ian woorien, betekent, bij voorb. a) woori, bij voorb. aüa vox vio'enta nulla audita, Liv. III, 50, i. e. woord, of ook woorden: me exanimant voces, Cic. Mil. 34, i- e. woorden: voces e pectore fundere, Caruil. LXIII, 125, ef peftore profundere, Ib'd. 202: voces ad aethera effundere, Virg. Aen. Vili, 70 ef ad fidera jaftare , Ibid. Ecl. V, 62: dus ook dare yoor edere, bij yoorb. lin«uaque vix tales ifto dedit aëre voces, Ovid. Met. IX , 5.83 1 vocibus alienis (i. e. aliorum verbis) id praetenekbant, L;v. VI, 36, i- e. woorden, iie anderen hun voorgefproken hadden, en die zij alleen behoefden na te fpreken ofte herhalen : ex fingulis vocibus i. e. verbis, Cic. Tufc. V, 10 extr.: quae vis fubjeéta fit vocibus , Cic. Fin. II, 2 extr.: neque ullam vocem exprimere poflit i. e. woord, Caef. B. G. I, 32: cum hgna atque ignes diftinfta voce notemus, Lucret. I, 913, ie e. woord: Is vetoi fenfus, vis ea vo;

cis (i. e. verbi) erat , Ovid. Faft. V, 484 : Quid fonet haec vox voluptatis, Cic. Fin. II. 2, i. e. woord : his vocibus ufa eft, Virs- Aeu. I, 1^4 (68), i. e. fprak dus: funt verba & voces, Hor. Ep. 1, 1, 34, tenzij men het geluiden, d. i. woorden, ( het welk zeker vrij na op één uitkomt) vertalen wil: van daar vocem mitrere cet., zie boven, b) woorden, bij yoorb. nihil efle opis in hac voce: civis Romanus fum, Cic. Verr. V, 65: leges legum voce proponam. Cic. Leg. II, 7, i. e. met ds eigene of eigenlijke woorien der wetten : van iaar vocem mittere, emittere, fpreken, zie boves: hanc vocem edidifle i. e. haec verba, Phaedr. I,t2, 12 : difcrepat et vox et ratio, Horat. Sat. I, 6, 93 : vocem adverfus perticula pofcere, i. c. defenfionem, Tacir. Ann. II, 29 : van daar woord, i. i. uitfpraak, bij vourb. proelia voce diremir, Virg. Aen. V, 467: temerarium videatur unam vocem antiquorum pofuilfe: nihil minus expedire, quam agrum optime colere, Plin. H. N. XVUI, 6 ante med., i. e. uitfpraak, gedachte , jpreuk. c) het redenen. fpreken, de fpraak, bij voorb. Graia five latina voce loqui , Ovid. Trift. III, 12, 39 : Cum civem ex voce cognoviffet, Juftin. XI, 15: van iaar una vox omnium ef enkel vox una i. e. het fpreken yan allen , bii voorb. haec una vox omnium eft, Cic. ad Div. IX, 4: una paene voce repelli cet., Cic. Or. I, II, i.e. ecnjlcm. mig: fed vox hoe nuntiat omnis i. e. omnium , Martial. VII, 5 : van iaar uitjpraak, fpreuk, bij voorb. verba , quibus voces fenfusque notarent, Horat. Sat. I, 3, 103: unam vocem antiquorum pofuis-

. fe, Plin. H. N., zie hier voor.

VULCANÏUS of VOLCANÏUS , a, um, Vulcanus betrefende, van hem afkomftig, hem toebehorende of heilig, iaar op betrekking hebbende, Fulkaonsch, bij voorb. acies Vulcania, Virg. Aen. X, 208, i.e. vuur: dus ook vis Vulcania, Lucil. ap. Non. cap. 12 n. 35, tn peftis Vulcania, Sil. XIV, 423, i. e. vuur: Vulcaniis armis, id eft, fortitudine, Cic. Tufc. II, 14: Vulcania Lemnos, Ovid. Met. XIII, 313, i. e. hem heilig, of waar hij woont: Vulcaniae infulae , anders Aeoliae genoemd, het zijn zeven E landen bij Sicilië, die vuur fpuwen, Plin. H. N. III, 8 extr.

VULCANUS o/VOLCANUS, ro. O Vulkanus, zekere God en zoon van Jupiter en Juno. Hij wordt voor ien Gei des vuurs gehouden. 2) het vuur, bij yoorb. Vulcanum in cornu (i. e. hoernen lantaarn') conclufum geris , Plaut. Amph. 1, 1, 185 : totis Vulcanum fpargere teftis, Virg. Aen. VII, 77: Vulcanum naribus effljnt, Ovid. Met. VII, 104 : Vulcanum fentiet, Ibid. IX, 251: furit Voleanus, Virg. Aen. V, 662.

VULGARE, Adv., gemeen, op eene gemeene wijze, zoo flond voordezen Cic. ad Div. XUI, 69, me non vulgare nee ambitiofe fcribere cet. Maar Grasvius en Ernefti hebben vuigarirer laten drukken. Ernefti zegt iat vulgare is contra bonam latinitatem : maar ian meest facile en andere Adverbia in e van Adjeétivs der derde Declinatie ook contra bonam latinitatem zijn. Het komt er alteen op aan, of ie Ouien het gebruikt hebben.

VULGARIS of VÖLGARIS , e, i)gemeen, d. i. alle menfchen betref ende, in 't gemeen gefchieienie , iourgaanisch, aan allen gemeen, bij allen gewoon, allsdaagsch, bij voorb. opinio, Cic. Or. 1,23: confuetudo homiuum, lbid. 50; Genera fo¬

renfis diftionis ad vnlgarempopularemque fenfum accomodata, Ibid. 23 : libenlitas, Cic. OfF. I, 16 exrr., i. e. iie aan allen mededeelt, zich tot allen uitflrekt: in omni arte, cujus ufus vulgaris communisqüe non fit, Cic. Fin. III. 1 extr. ■ definamus vnlgari & pervagata declamatione contendere. Cic. Planc. 19 : ut pervagatum & vulgare videatur, Cic. Or. 57 extr.: vulgarem viam ingredi, Quintil. i praef.: vulgaria patrum confulta , Tacit. Ann. XVI. 22. i. e. gemeene, gewoone: nee vulgaris illis forma , quamvis non fpeftanda, Plin. H. N. X, 42: haec vulgarii & obfolera funt; res autem nova & inaudita . Cic. Quint. 18 : quousque illa vulgaria? eho quid agis? cet', Plin. Ep. IH, 20 exrr., i. e. die gemeene daagltjkfche dingen of Complimenten: coetus vulgares fpernit , Horat. Od. IH, 2, 231 puellae, Ovid. Faft, IV, 865, i. e. gemeene hoeren, allemanshoeren : dus ook mulier vulgaris , Sueton. Vitell. 2 in. Fan iaar vulgare eft het is iet gemeens, gewoonlijks, bij yoorb. feq. Infinit., Plin. H. N. XIV, 19 poft med. XVI, 31 extr. 2) gemeen, alleiaagsch, i. i. niet zonderling, jlecht, gering, bij voorb. commendatio non vulgaris , Cic. ad Div. I, 3 extr.: Nihil tam vile neque tam valgate eft, Cic. Rofc. Am. 26: vulgaria verba , Quintil. X, 1 ante med. §. 9; ioch iit kan ook tot n. 1 behooren, cf. Ibid. I, 1 extr. ($. 34): artes vulgares, coquos, piftores, lefticarios, Cic. Rofc. Am. 46: haec vulgaria et obfoleta funt, Cic, zie hier voor: Ieiunus ftomachus raro vulga-« ria temnit, Horat. Sat. II, 2, 38. Not. vulgare, Adv., zie Vulgare.

VULGARÏTER, gemeen, op eene gemeene wijze, bij yoorb. eligere, Plin. H. Ni VIII, 5: Vituli jns vulgariter datum, Plin. H. N. XXVIII, 14: ius ook me non vulgariter nee ambitiofe fcribere, Cic. ad Div. XUI, 69. Sommige Editt. hebben vulgare, zie Vulgare.

VULGARÏUS, a, um, voor vulgaris, bif yoorb. fallacia, Turpil. ap. Non. cap. 8 n. 41 r verbum vulgsriae fignificationi3, Geil. III, 16 poft med.: ut hancignoreru interpretationem vulgariam , Ibid. XIII, 24 poft inir.: in libris vulgariis fcriptum ell, lbid. XII, 10: vulgariam traditionem rei, Ibid. XVI, 5 in.: m piebe vulgaria, Ibid. I, 22 in.: cf. Naev. & Afran. ap. Non. c. 8 n. 41 1 ius ook Venus, Mj voorb. eam slreram (Venerem) vulgariam, alteram Caelitem, Apul. in Apolog. ante med. p. 281, 10 Elmenh,

VULGA TOR , oris , «n. iie iet aan alle menfchen meieieelt: van daar die iet overal bekend maakt, btkenimaker, uilbabbelaar, bij voorb. taciti, Ovid. Am. 111,7» 51, i. e. Tan talus.

VULGÏVAGUS of VOLGIVAgUS , a, um, overal rondzwervende, zich aan geene bepaalde plaats of perfoon bindende, bij voorb. Venus , Lucret. IV, 1065 : mos ferarum , Lucret. V, 930.

VULGO of VOLGO, avi, atum, are, 1) iet aan alle lieden zonder onderfcheid memedeelen (bij veorb. de hoeren hare min enz.) algemeen maken, bij voorb. corpus , Liv. 1,4, i. e. zich als eene hoer aan alle man prijs geven, met alleman te doen hebben: dus ook genitus ex vulgaco corpore, Liv. XXXIX, 53: rem, bijvoorb. Virginius rem non vulgat , Liv. II, 29 extr., i. e. maakt ie zaak niet algemeen, i. i, wil niet, iat iederéén, zoniet onderfcheii, er deel aan zal nemen: dus ook munus in focios, bij voorb, quae (plebs) pru