is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land, in brieven.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

?« HET LAND.

üngeftadige glanzen. Hier, zijn vuurige vlammen, en pijlaren die zig in een bloedroode wolk verliezen. Daar, zie ik bleeker ftralen, die zig met een ontzettende fnelheid gedurig veranderen. Ginds fchiet het bijna zoo vlug als de blikfem, en gelijk golven eener ontfhiimige zee door de lucht, en flikkert nu hier, dan ginds, met meerder luister. Luister, ja majefteit heeft dit verfchijnfel! het maakt mij niet akelig, maar vervuld mij met eerbied voor Hem , die zijne lichten Uitzend door den ganfehen hemel. Nog een$' vaarwel. Het versje gaat hier bij.

CE VROLIJKE BOER.

^oo blijde als ik, geloof me vrijs

Zijn nergens rijke menfchen. De rijken?-—- foei! ik fchaamde mij.

Zoo 'k maar naar goud kon wenfehen»

Het goud acht Hechts een rijke zot j

Wie zal hem dat benijden? Mijn veld is mij veel fchooner lot j

Dat, dat kan mij verblijden.

ZOO