is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land, in brieven.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AGTIEKDE BRIEF. 9g

toön) „ dat gij weent; en mijn hart week maakt? j, ik ben bereid om te Iterven," Die taal verdubbelde mijne fmert; ik poogde mij vanfchreien te onthouden, om de zalige vreugd der ftervendc, door geen gevoel van fcheiding te Verminderen. Doch ik kon niet, ik verwijderde mij, om lugt te geven aan mijn berftend hart, voor een oogenblik van het veege ziekbed; maat8 elk oogenblik was mij dierbaar. , Ik had nergens duur, dan bij dat beminde voorwerp, dat mij zoo ras verlaten zou, ik zamelde al de woorden, uit dien geliefden mond op, die mij in den kring van mijn volgend leven zoo nuttig konden zijn» En verbeeld u zelf, wat ik gewaar moest worden, toen zulk eene moeder, die mij alle oogenblikken dierbaarder wierd, mij eenige Imifelijke' bevelen gaf; hare begraafplaats bepaalde; mij de doodklederen aanwees, die zij reeds voor eenigen tijd, om mijne verwarring te hulp te komen, had klaar gelegt; mij de middelen aanwees , om eene ligchaam - en zielbedervende droefheid voor te komen, en dit alles deed zij met de grootfte bedaardheid van geest, en zonder eenige vrees, dan deze, dat mijne, of der anderen vrienden, jammerkreet op't oogenblik van haar verfcheiden haren vrolijken uitgang, hinderen zou. Zij gaf, met een verminderende Hem, aan alle de omflanders, maar aan mij vooral, het zielgrievend vaarwel! ftak mij hare ijskoude hand toe. Ik kuschte hare blaauwe lippen, en G 2 van