is toegevoegd aan uw favorieten.

Het waare genot des levens. In brieven.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ONGELUK. zfc

braven? Gelooft mij, nimmer zag ik uw geheel gezin met die achting, die tot eerbied bijna oprees aan, dan toen ik het eerst onder uw riet dak binnen trad, toen ik uw grootmoedige Echtgenoote, voorheen de luister der' aanzienlijkfte kringen, met die deftigheid, welke een goede opvoeding, en edele gezindheden, in weerwil der onfpoeden, altoos doet fchitteren; toen ik haar het vlas, op uwen eigert akker gegroeid, zag fpinnen , met die zelfde bedaarde vergenoegdheid op het gelaat, waarmede zij voortijds aan haar borduurraam de bewondering der Jumftenaars verdiende: terwijl zij de kindervragen van uwe kleine Mietje met een Weemoedige glimlach beantwoordde, èri niet eens fcheen te hegten, op de grieven,die het wigt, in haare onnozelheid, haar al vragende gaf; toen ik uwe oudfte Dochter,met de handigheid van een lief Landmeisje,aan de karnton de boter zag affcheppenj toen ik hoorde dat uw Zoon, met dé maaijers, op het koornveld was, om dit in te zamelen; dit alles had een wondere vervrolijkende werking op mij! — zie, dacht ik, hoe een vergenoegd hart zijn geluk in' alle handen kan vinden! Zie hoe de waare grootheid zig in vernederende omltandigheden het allerbest vertoont! Hoe geviel mij de bezige Minette, in haare eenvoudige, onopgefierde landelijke kleeding, meer dan het : •". L kosF