Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

f>-° DE LOF VAN JOOST VAN

behoeven te wyken, voor zo verre onze taal daartoe zeer wel gefchikt is.

De Paus gaat uit de kerk, terwyl de domklok luidt,

Dan flapt hy op 't gebrom Plet grof gebrom der domkerk uit den dom Van 't om en om vermaard en roemryk Romen.

_Men inaS bém dan befchouwen , waar men wil, men vindt altyd den grooten Dichter, die aan devcreischten, welke wy van hem begeerden, volkomen beantwoord.

Laaten wy nu nog voor een oogenblik onzen aandagt vestigen op het nut, het geen hy aan dc kennis van de Nederduitfche Spraakkunst heeft toegebragt. Hier kirt hy met recht als een Schepper cn Hervormer wórden aangemerkt, die zich met andere braave mannen heeft te faamengevoegd, en hen als 't waare heeft voorgelicht, om deeze taal van zyne gebreken te zuiveren en den behoorlyken luider bytezetten, waar voor hy alleen een gedenkteeken verdiende. Ik heb met opzet tot dus verre nog niets gefprooken van het zedelyk karakter van onzen Dichter, omdat het eigenlyk tot onze taak niet behoort: Een zaak kan ik echter niet nalaaten ook tot zynen lof aantemerken , dat hy ccn byzonder eerlyk man geweest is, en een groot yveraar voor de rechtvaardigheid. Dit kan men uit zyn leven gemaklyk opmaaken. Hy had zich namelyk voorgefleld, en waarlyk ook niet zo ongerymd, dat in den jaare 1618 en 1619 veele braave en beroemde mannen in den blaat en in de kerk gruwelyk mishandeld wierden. Dit .kon hy niet nulden, .en als hy, om zyne Vryheid van zeggen in dit ftuk, den wyk by zyne naaste bloedverwanten neemen moest, die hem begraauwden over zyne Schryfzucht, zeggende dat hy

fie-

Sluiten