Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HERDERSZANG, *

Hij viel neder, en zijn ziele voer ten hemel, in een wolk: Stervend riep hij: „ God! ontferm u over mij, cn 't veege volk 1 '• Hij viel neder als ecu pijnboom, die grootmoedig nederftort, Wen hij door metaalen bijlen, aan zijn' voet verbrijzeld word. Zoo «rootmoedig ftortte Willem, op den grond, zieltogend, néér. Hij viel neder: Holland beefde: en verloor haar krijgsgeweer. ,

In die dagen, (welk een wonder!) was het licht der zon bedeks Met een' nevel, die, aanhoudend, op 't heelal was uitgeftrekt. "t Grimmigst onweer fteeg ten Hemel, en verwoestte 't waereldronj: Vuur'ge bollen uit den dampkring vielen brandend op den grond. Wolven en verdwaalde honden huilden d lor het gantfebe land: De oceaan verhief zijn baaren:-—< brak de duinen, — beukte'iflrandj Zwaare donderwolken bromden; gloendebi ikfems vielen ncér; En de ftormwind fcheen te huüeu: „de ed'le Willem leeft nietmeért*

In die dagen bragt geen landman zijne kudde naar het veld: •t Weerloos vee werd ook vergeten, en den wolf ten prooij gefield, Al de rijpe koorcnhalmen bleven op de velden ftaan; En, voor *t eerfle, zag de landman zijna ïtulp wanhoopig a*n.. 41de heefche. koeijeu loeiden, met een ak'üger geluid.:.

Sluiten