is toegevoegd aan uw favorieten.

Vaderlandsche brieven, behelzende een vrijmoedig en waarheidlievend onderzoek der denkwijze van den weleerwaardigen heer J.F. Martinet, in zijne Historie der waereld.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AGTSTE BRIEF. 95

van Oranje wederom wilde herftellen , en in meerder aanzien en luister verhoogen, dan ■ nog ooit te vooren. Hier toe liet Hij het eerst zeer duister v worden , opdat zijn ligt van hulp en heil des te heerlijker zou uitblinken. Frankrijk, dat zoo zeer gepreezen Frankrijk , viel oris trouweloos en vijandlijk met een magtig leger op 't lijf, beroofde ons in korten tijd van onze kostbaare Barrières , nam de eene Grensvesting na de andere in, en deed onze gevangen troupen , als een kudde fchaapen , tot in 't binnenfte van zijn Land heen voeren. Mij gehcugt nog , in welk een' bangen nood wij ons toen bevonden , maar ook , hoe het beste deel der Natie , met vereenigde harten', hunne hoop op God Relden , en Hem met geboogen kniën baden , om eenen Verlosfer te befchikken. Maar deeden dit ■ ook onze Regenten ? Vereenigden zij zig met de Natie , om in dien benarden tijd , naar een Eminent Hoofd , die zig tot onze hulpe aahbood , om te zien ? Zoo verre van daar, dat ze, even als in het jaar 1672 , liever alles zouden hebben opgeofferd , dan gehoor te geeven aan eenen Vorst uit het huis van Oranje. Het laag gemeen , de heffe des volks, zoo genoemd , gelijk we gezien hebben , gebruikte en vereerde God wederom , als het middel ter inroeping