is toegevoegd aan je favorieten.

Maurits van Nassau, prins van Oranje. In zes zangen.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

83

MAURITS van NASSAU,

Zyn yzren wapenrok, gebeukt door flag en floot, Stelt hem aan 't heldenflaal van grooten Maurits bloot; Maar zyn gezwinde vuist keert noch zyn' vyands flagen, En 't felverhitte brein durft noch den prins belagen. Die held eert in zyn hart zoflout een' oorlogsman, Dien hy zich zyner waard' in 'tflrydperk noemen kan. Begunftigd door de hulp des Gods der legerfchaeren, ■

laooftsprinfenvuis^daar'thartdenflrydervvenschtte'fparen Met harden wederzin in 't eind' 't onthelmde hoofd.

De krygsman flort ter aard', van 'tlevenslicht beroofd-

Hy uit een' fchellen kreet, en ftraks na zyn ontzielen

Licht Spanjes ruiterbende aan allen kant de hielen,

Terwyl de hertog zich dat treurtooneel onttrekt,

En, yzend', zyn gezigt met beide handen dekt.

De prins, na 's vyands vlugt, doet ftraks meer oorlogslieden Uit zyne legerplaats op 't vlakke ftrand ontbieden, Ter houding van een' grond dien nu zyn volk bezat, En dien hy tot den flag ten hoogfte noodig had. Straks doet hy Gusmanslyk, vertrapt, misvormd door wonden, In 't midden van de doön in 't bloedig flyk gevonden, Vervoeren naar het heir dat's krygsmans dood befchreit' En Maurits flaauwlyk roemt om zyn grootmoedigheid.

Begruisd met ftof en bloed in 't heir terug gekomen, -

Word