is toegevoegd aan uw favorieten.

De zegepraal der menschlievenheid over de dweeperij en het bijgeloof, of De heilrijke vrugten der volksverlichting in Vrankrijk. (Een Fransche geschiedenis).

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geen lange reden maaken, maar haar omhelst en gekuscht, en Eduard haar met wemigo woorden aanbevoolen hebbende, hielp ik haar in 't rijtuig , dat oogenbliklijk voort* reed, zo hard de paarden loopen konden*

Mijn aandoening was geweldig. Mijn hart floeg hevig, en mijne knien trilden, zo dat ik mij neder moest zetten. Nooit heb ik een pijnlijker oogenblik gehad als dit, waarin mijn Dogteri mijn lieve Elize van mij affcheideJ—• Om dit oogenblik te fchiideren is onmooglijk; men moet Moeder zijn, om het te gevoelen.

Toen ik te huis kwam luifterde ik aan de kamerdeur van Robert: ik hoorde hem fnik. ken van 't fcbreien. Zomtijds barstte hij in vertwijffelde uitroepen uit, doch ik kon er »iet andere van verftaan, dan den naam van

Elize; Hij vraagt ook in 't geheel niei

meer naar haar.

Ik peins mij zelve zuf, om dit raadzel te ontknoopen. Zou hij ook van deeze vlugt weeten, en zo toegeeflijk zijn, om dezelve haarengang te laatengaan?-Ik weetniet, hoe ik anders al het gebeurde kan faamenknoopen.

Dan het mag zijn zo als het wil, Elize is bij haar Eduard en derhslyen gelukkig! en dit is mij genoeg. .

7.9