Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GEDAGTEN OVER DEN NYD. 519

zynen rykdom niet naar 't geen by zelf bezit, maar naar 't geen zyn' naasten ontbreekt.

Wanneer wy den nyd en de gramschap met elkanderen vergelyken , vinden wy , dat de laatste minder reden , doch meer opregtheid bezit dan de eerste. De gramschap berst plotseling uit: de nyd neemt lange omwegen. De. gramschap poogt zig in ééns te doen verstaan: de nyd drukt zig eerst dubbelzinnig uit, doch rust niet, voordat haare orakels, boe duister ook, volkomen begreepen worden. De gramschap herhaalt dikwyls de zelfde omstandigheden : de nyd vindt telkens nieuwe uit. De gramschap geeft een verward, driftig en afgebroken verhaal: de nyd voert eene taal, die beter samenhangt en, schoon ze valscher is, meer geloof schynt te verdienen. De gramschap, is ten uitersten onvoorzigtig, dewyl zy met ongeduld verlangt om alles te uiten, wat zy weet: de nyd is omzigtig , dewyl zy veel te verbergen heeft. De gramschap, neemt tyd noch gelegenheid in agt: de nyd wagt het gunstig oogenblik af, waarin de wond, die zy wil te wege brengen, zeer diep, smertelyk, ongeneeslyk kan worden. De gramschap maakt meer gedruis: de nyd doet meer schade. Eenvoudige gramschap loopt zig schielyk buiten adem, en is afgemat, eer zy zig ten vollen geuit heeft: de nyd spaart haare kragten; en 't zyn de scherpste pylen , die zy laatst gebruikt. De gramschap brengt den mensch buiten zig zelven : de nyd behoudt doorgaans een vry bezadigd gelaat, zonder welk zy in haare voorneemens zelden zou slaagen. De gramschap is eene hevige drift: de nyd is eene bestendige hebbelykheid. Niemand is onophoudelyk toornig: veelen zyn onophoudelyk nydig. De vyandschap van een' vertoornd' mensch neemt een einde, wanneer het voorwerp zyner gramschap ongelukkig wordt: de vyandschap van een' nydigaart wordt door 't ongeluk zyner tegenparty gevoed , wanneer deeze den last der tegenspoeden moedig draagt, of door anderen beklaagd of gehelpen wordt. De woede des gramstoorigen

wordt

Sluiten