Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

MENGELDICHTEN. %ij BIJ HET ZIEN VAN DE

MIMOSA,

OF HET

- KRUIDJE ROER ME NIET.

J[ s onze geest belust op zingen,

't Ontbreekt aen ftof, die 't hart' behaegt;

Dus dunkt mij dat de kunstrei klaegt: Dan zacht, Apolloos Lievelingen,

Steeds is 'er keurftof voor een lied;

Thans wekt me 't Kruidje roer nre niet.

Gun, Indisch plantje, gun mij heden, Terwijl ge in mij verwondring baert, Uw teeder maekfel, vreemd van aert,

Naer eisch, tot uwen lof, te ontleden: Maer neen, gij roept, daer ge elk ontvliedt, Befchouw mij vrij, doch roer me niet.

•*t Beftaen van een volmaekter Wezen,

Bijzondre Plant! aendoenlijk Kruid!

Drukt ge in uw wondre werking' uit; Gij doet ons in uw blaedjes lezen:

„ Verbazing treffe u, die mij ziet;

„ 'k Bezit gevoel; ei! roer me niet".

Sluiten