Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6 PR IJ SFEERZEN.

Waer Kastiljaen en Belg elkaêrs geweld weêrftaen;

Waer dood en zegeprael alöm ten reije gaen;

Zie Neêrknds vrije Maegd, gereed voor 't zwaerd te bukken,

Door Manrits fiere vuist, den Kastiljaen' ontrukken;

Zie hoe dees wakkre Held, met bloed en ftof bemorscht,

Het Vaderlands geweer doet woên op Spanjes borst;

Zie eindiijk zich de zege aen zijne zijde voegen,

En fmaek, benevens mij, 't verruklijkst vergenoegen.

Mijn grove krijgstoon klinkt voor u; — voor u alleen

Ben ik, met Houten tred', de loopbaen ingetreêu;

Voor u zal ik 't gordijn der Oudheid openhalen,

En Neêrlands Krijgstriumf met dichtkoleuren malen.

Ik ijl naer 't fhïjdperk des kloekmoedigen foldaets.

Nu treedt mijn Zangeres in Maurits legerplaets. De Veldheer, die een kans op Vlaendren wilde wagen, Had thans zijn ftrijdbaer heir voor Nieuwpoort neêrgeflagen. 't Is nacht, en 't aerdrijk ligt in de armen van de rust'; De nijvere natuur fchijnt zelve in flaep gelust; Men hoort geen windje door de dichte telgjes ruifeben , Of't kleenfre golfje van 't geëffend zeenat bruifchen; De fombre fchaduwen bedekken 's aerdrijks grond : De zuster van den dood regeert het halve rond: Den krijgsknecht', uitgeftrekt op harde legerveren, Schijnt, in zijn' diepen flaep',. gevaer noch zorg te deren,

Hij

Sluiten