is toegevoegd aan uw favorieten.

Alle de werken.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

W LIERDI CHTEN,

In 't helder voorhoof:: daer men niet Dan vrede en vreugt uitftraelen ziet; Terwijl de Goden van ons ftroomen Verlangen te vcrwelleliomen Met hun eerbiedigh aengczicht De Majesteit van 't naekend licht Dat hun verfcliijnt met zijne klacrheir Na 'et overdrijven van de naerheit En donkren nevel van 't gefchil ? Wat Godtheit of dit wezen wil, Die nederdaelt, als uit de wolken, Genegen Zeven vrije volken

In hun doorluchtfte Stadt, dien ftoel Der goude Vrijheit, door 't gewoel Der ftraeten, onder 't blij bejegenen En minzaem groeten, milt te zegenen Met haere tegenwoordigieit, Waerop men jaeren heeft gebeit? Aij melt ons dit door tael of teken, Zoo woit de wierookgeur ontfteeken.

TEGENZANG.

liet is GAMARRA zelf, de raont Des Konings, die het vreverbont Der tien en zeven Nederlanden Met zijne pcnne en eige handen Bezegelde, en, van oorlogh wars, Ten leste d'ijfre poort van Mars Hiet fluiten met metaele boomen, Tot rust van lant en zee en ftroomen. Het is de vreedzaeme Afgezant Des Konings, die, van ftrant tot ftrant, Zijn heerfchappij in top ziet wasfen, En met zijne armen beide d' asfen