is toegevoegd aan je favorieten.

Alle de werken.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1$ j. VAN VONDELS

Wij b.tcncn u den wegh, door (teenrots, rnighte en doren,

Jv'ter 's werelds heerfch prtij, en hooghcit, te bcfclioren

•Tot wasdom ran 't geflaelrt, het welck zijn' oirfprong nam

Uit uw ftantvastigen out grootvaêr Abraham;

Wiens hoop een keten fmeedt van endelooze fchakelen

Der neven, hem belooft door bnverzierde orakelen;

Waer van ghij, eedle fprnit, het werektuigh ftreeken moet,

En leggen d'eerften (leen en grontllcen, aen den voet

Van 'tftamhuis, 't welck, eerst laegh van top en naeuwbeflor.cn,

Ten leste met zijn hooft de darren komt te dooten,

En ruckende voorbij den op- en ondcrg.mgk,

Het aerdrijek cn den doodt en afgront houdt in dwangk:

Dies of u in den flaep iet naers zij voorgekomen

Van 't naeckende ongeval, da: doe uw' gtfest niet iehroomen.

Maer ziet eens, hij ontwaekt, om vrolijck met liet licht

Tc beffen in de lucht dat jeughdigh aengezicht.

Hij rijst, de zon met hem. Daer daer bij op zijn voeten,

Laet hooren, hoe hij Godt cn 't morgenlicht zal groeten.

j o s e i' r*

D e zon verlact de kim, veel fchooner dan ze plagli. Zij weckt mij uit den droom met ecu' gewenschten dagh, En fchittert in den dauw en bloemen, nat van droppen. Daer doet zich 't landfehap op, en Dothans fteile toppen, Met bcij zijn heuvelen, van klaver dicht begroeit, Beplant met; vijgh, olijf cn wüngaert, en befproeit

Van bronnen om end' om, waer uit dc beecken fpruiten. De harders, op voor zon, gaen koij en dal ontfluiten,

En trecken bcemdevvaert. Blij dtinckt, ick hoor alrèc

Het locijen en 't geblaet van 't broederüjcke vee.

Hoe drijekt mij dat geloeij van 't hart dees zwarigheden,

Waer van mijn geest te nacht benart fcheen, en bedreden!

Wat droomt men zomtijds niet, dat luttel nadruck heeft;

En 't moet een bloohart zijn, die veel om dioomen geeft-