is toegevoegd aan uw favorieten.

Julia.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

co DE ROTS.

hunne lippen ; zij ijlen in elkanders armen — hunne harten liaan op elkander -— beweging, loos, en onder een' droom van vermengde traanen , zijgen ze op het graf neder en wenfehen — eens zo te ontflapen ! —

Welke genoeglijke droomen, mijne julia.'

voor een teder hart! ■ Dan zal dit

heil ons immer te beurte vallen? ——— Ach! zo mijne oogen u aan deezen kant des doods

nimmer weder aanfehuuwden indien ver-

fchillendc waerelddeelcn ons dof bewaarden. — julia! mijn hart zegt mij dat ik u eens onder de verrezen bewooners des geheelen aardbodems herkennen zal! • Bemoedigende

zekerheid! julia is nooit voor mij verloren. ——— julia blijft, ook in het dof des doéds , mijne julia!.... Ik bezwijke, o mijne beminde Zielvriendin ! — bij de gewaarwording van eenen Engel , gevoel ik dat ik nog een zwak derveling ben! ■■ - door aandoening beciwelmd , trekt mij een opkomende florm uit mijne wezenloosheid. .. Alles

wordt aaklig om mij heen de zee brult

vervaarlijk onder mij de rots fchudt. Ik

verlaat mijne eenzaame hoogte — nog maar