is toegevoegd aan uw favorieten.

Brieven van Abraham Blankaart.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

H% BltlEV- EN V A Ut

bmgt, dat hy zyne Moeder, heel familiair, kind, lief. Of hy haar voornam, Naatje, noemde. Hoe my dit holde, begrypt gy !

Worden de zagrzinnigc m,alle Moeders van zulke rekels van Jongens Weduw; ó. dan komen zy onder de Voqgdy van myne Hceren, haare Zopncn; die met huU zestien, jaaren'den beest fpeelen over Moeder, en over bedienden. Wat is'dit evenwel eene beroerde huishpuwing! Hoe verkeerd daan dan dc wielen ! Oude gierige Ventjes van tien jaar; peinzende, en verwaand ingetrokken bakkesfen van twaaf en dertien jaar! En wat is er, wilik fpreeken , Saartje, natuurlyker, dan dat dc Kinderen zorgeloos , glad, helder, vrolyk vanuitkyk zyn? wat is er aartiger, dan, Kinderen va,n die. jaaren, en nog jonger, aan 't fpeelen, ftoe.ijen,, ravotten en kraaijen te. zien ? Hier haaien zy eens wat om ver, cn daar zitten zy e.cns met de handen in , en ginds rolt 'er een over de vloer die niet yveet, of hy lachen of krytcn moet; maar door het algemeen gejuich, overgehaald, zyn handen 0f tronietje be.kykt, en ook weer mee lacht, en mee. ppfpriugt. Wat is er. mooijer, dan hunne plannen , wat zy zullen fpeelen, te hooren; die wil Bruidje,, die wil Kerkje , die wil Kraamvrouwtje, die wil Soldaatje, die wil. Paardje fpeelen: die zegt, ik wou Keuken-meid, die zegt, ik wou ouwe. Jan, de Koetfier zyn , en nog een ander, en \Y0U. II,°.n^nflager zyn. Eindelyk raaken zy.