Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hii wordt door de Poolen weinig be. Blind.

•j -

230 IIhoofdd. Nieuwe Gcfchicden. xviibosk.

Hoe opvliegend en dapper hij ook ware, betoonde hij zich, echter, ook fteeds geneigd, Dm vergiffenis te fchenken. Een edelman had de affchuwelijkfte lasteringen tegen hem uitgefloten, en hem zelfs doen bemerken, dat hij hem naar het leeven ftond. Hij werd ten dood veroordeeld; doch de koning ontQoeg hem van de ftraf, en voegde daarbij deeze grootmoedige woorden: Ik zou het „ niet doen, hadt gij het vaderland gehoond." Jegens andere Godsdienflige genootfchappen was Johannes zeer verdraagzaam. Echter kon bij niet voorkomen , dat de bifchopen een' adelman, die over het bijgeloof en veelligt over den Godsdienst zei ven een vrijmoedig Dordeel geveld had, lieten verbranden. Zijne zorgvuldigheid, om die Poolfche Landen weier te bebouwen en te bevolken, welke zoo jngemeen dikwijls door de verwoestingen der Turken en Tartaaren geleeden hadden, had aok reeds eenige gevolgen. Niettegenftaande die deeze goede hoedanigheden en gezindheden , was Johannes voor de Poolen meer een voorwerp van verwondering, dan van liefde. Om niet te herhaalen , dat zij éénmaal gewoon waren, het gedrag hunner koningen met wantrouwende oogen te belpieden, verminderde aij ook nog daardoor hunne genegenheid jegens hem, omdat hij jegens zijne gemaalin, ïie van Franfchen adel afftamde, veel toegevender was, dan de belangen des Rijks, en bmtijds^ zelfs zijne eer, gedoogden. Door laare rijkdommen en voordeelige verbintenis-

fen.

Sluiten