is toegevoegd aan uw favorieten.

Kabinet van mode en smaak

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

< 99 >

gen heeft in den afgrijslijken nacht, en oordeel ofzijvefdient gewantrouwd te worden. Toen de ijslijke a« larmklok klepte en ik mij uit de armen mijner bruid gefcheurd hadt, zag ik, in de eerfte verwarring, reeds welk een afgrijslijk verraad 'er gepleegd werdt... ik bekommerde mij ten hoogden over mijne troupen, die ik ligtelijk kon opmaaken, dat ook bet flagtoffer van de woede en wreedheid zouden worden... ó ik zag mijn dierbaar volk voor mijne oogen vermoorden, terwijl zij tot mij hunne toevlucht wilden neemen. Niet als krijgslieden , maar als honden , werden zij dood geflagen... eer zij mijn verblijf konden bereiken... mijri bruid, Condé.' omhelsde mij en badt mij, dat ik haar niet ter ftraffe van zo veel verraad zou opofferen. Gij kunt denken, mijn vriend,welk een aandoenlijk tooneel van menschlijkheid dit te midden van zo veel on« menschlijke gruwelen opleverde, eene lieve bevallige Bruid fmeekende om het behoud van haaren Gemaal... Gij bezeft met een hoe zeer ik vertederd werd, door s vrouwelijke traanen...

CONDE.

Traanen! Vrouwelijke traanen.' ha.' hoe veelen heeft 'er de Medicis niet geftort, die grimlagchende nederzag op den gruwelijken moord...

HENDRIK.

Neen / de traanen mijner Margaretha waren van een ander foort , het waren die van oprechten angst, en haare taal was die van vertrouwelijke tederheid, en, te midden van dat tooneel van verwarring en aandoening, komt een foldaat mijner benden , die zo trouweloos verraaden en als flachtvee aan de woede der Staatkunst opgeofferd werden, terwijl het bloed uit zijn gekwetst G 2 lighaarfl