is toegevoegd aan uw favorieten.

Titus Manlius Torquatus, of De zegepraal der krygstucht; treurspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

£0 TITUS MANLIUS TORQUATUS,

MANLIUS.

Neen, dit verhaal zal ik uit Cosfus mond verwachten, cossus.

Helaas! wat vergt ge my ? 6 Hemel! geef my krachten!

Zodra uw waarde zoon voor 'toog van't,hcir verfcheen, Borst elk , in 't leger, uit in klagten en geween: Dan, dus begon uw zoon de benden aan te fpreken: ö Helden! gy, wier liefde en zucht my is gebleken ! * Weerhoudt uw' tranenvloed om myn verdiende dood,

En ziet op de oorzaak neer,waaruit myn onheilfproot; ',' Verwint een losfe drift, die, niet beftuurd door reden, „ Uflaaf maakt van uw woede of blinde oploopendhedeu: „ 't Is nuttig dat men my tot heil van Rome ftraff', „ Omdat ik in myn drift een fchaadlyk voorbeeld gaf." Hy treed, na deze taal, daar elk zyn lot befchreide, Ter plaats, waar hem de byl aan 't aklig blok verbeidde. Hy knielt, en zegt den beul: „ Toef niet, fla daadlyk toe, „Eer licht myn Marcia een laatfte poging doe." De beul flaat toe, en't hoofd uws zoons valt voor myn voeten. Maar, hemel! wat tooneel moest ik toen noch ontmoeten! Naauw' lag het hoofd uws zoons gevallen in het zand, Of een verward gefchreeuw trof my van allen kant, En op dat oogenblik zag ik uw dochter komen : Zy had naauw"t bloedig lyk van haar'gemaal vernomen, Of ftort wanhopend, als zieltogend, op den grond. Ik, die als roerloos by dit aklig fchouwfpel ftond, Befteedde al myne vlyt om haar weêr op te beuren; • „ Hoe, tyger, wilt gy ook Cdus fprak zy)my verfchcuren ?

n Tl"