is toegevoegd aan uw favorieten.

Van het groote en schoone in de natuur.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i$o Wijze inriclitingetiSder Natuur.

in het woud, en ging onberedeneerd met het kostbaare Kapitaal des houts om, als of Amerika geen grenzen had, en zijn dikfte bosfehen ook niet ten laatfte dun konden worden, en 'er voor den nakomeling in eens menfehen leeftijd weder zo veel hout zou was* fen, als voor ons in zo veele eeuwen gewasfen is{ Den nieuwen wellustigen aankomelingen was het zeker gemaklijker, fteeds van nieuw braak te leeven, geene dan uit geruste plaatzen op te breeken, door welke mogelijk nooit een ploegijzer gegaan was , en enkele rijke en als vrijwillige lasten der Natuur in te zamelen. Dit voedde zeker den geest der Europifche weelde veel beter, dan wanneer men als doör de behoeftigheid der Natuur, of door ftrenge bevelen der Overigheid ware gedwongen geweest, aan de eerst aangebouwde plaats alle mogelijke vlijt aan te wenden, en naarmate der inkomfte die men daar van vorderde, ook weet met voedende deelen te verzorgen, en ze niet in weinig jaaren geheel uit te mergelen. In 't begin dagt men niet aan de kvvaade gevolgen deezer ongebonden en uitfpoorige wijze van landbouw, wijl alle ftraffen der Natuur langzaam , maar des te zekerder de overtreding volgen. In onze dagen klaagt men bereids over misgewas, gebrek of halve of onvolkomen oogften., En heeft de Natuurkenner geen gelijk, die van den tijd, in welke Noordamerika zo bevolkt zal zijn als het ziju kan, voorzegt, dat als dan het land meer een woestijne dan een vruchtbaar land zal zijn? Dan zal men niet meer nieuwe Plantagien kunnen aanleggen, en ganfche bosfehen in geld veranderen! Dan zal men moeite hebben, uit den uittfemergelden eh nooit gebeterden grond Hechts zo veel koorn en tuinvruchten te bekomen, als ter onderhouding der inwooners noodig zal zijn ! Dan zal men gaarne m?t geringer zegeningen der Natuur te vreden zijn, en zich niet altijd uit haar volle borst tot zatheid toe

wil-