Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

l<j MIJNE KIN DE R L/jf Kt,

van mijne Moeder! laat ik dit treurig genoegen over, om dat ik moet. Met» hoe veel kinderlijk gevoel, met hoe warme vriendfehap zult Gij beiden haar die laatfto liefde bewijzen ! mijne verbeelding zal u nareizen, zal met u iïaan bij het ouderlijk graf, gevoelvolle traanen daarop doen

vlocjcn en hun eene zagte rust wen-

fchea in hunne ftille fchuilplaats.

Stille fchuilplaats! dit wordt het graf voor eene in God ontflapene. Hier kent het afgematte lighaam geene kwelling, nog banden meer, en de vermoeiden van kraakt vinden daar rust. Hoe dikwijls zal ik, door mijne verbeelding geleid, om dit ouderlijk flaapvcrtrek dwaalen, en dan, als de moeite des levens mij verdrietig maakt, zal ik ftaaren cp hunne rust, en mij bil hen wenfehen.

En worden wij dan, na het wemelen van nog cenige wdligt weinige jaa-

Sluiten