is toegevoegd aan je favorieten.

Merval, of De menschenvriend. Toneelspel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

3T E R V A L, O F D E

dit alles, hoorde ik, dat die man van uwe godsdienst begrippen was.

mercourt eenigfints verwonderd. En dit hield u terug hem te helpen ?

merval.

Verre van mij, Mercourt! dat immer deze gedachten in mij opkwam. Neen, maer nu moest ik eene liefde onderdrukken, die reeds zeer in mijne ziel was aengegroeid. Onze kerk zou niet dulden, dat een hunner Leeraers zich verbond met een meisjen, van eenen zoo zeer van ons verfchillenden Godsdienst.

mercourt.

Ook onze kerk-wetten dulden zulks niet, Merval!

merval.

Hoopeloos was nu mijne liefde — ik trachtte de Engelin uit mijnen geest te verdrijven, maer meer en meer was haer beeld voor mij. — Nu, heden hoor ik, dat mijn meisjen niet de eigen, maer de aengenomene dochter dier lieden en wel, dat zij een lid mijner gemeente is. Haere weldoeners waren thans in zeer kommerlijke omftandigheden, zoo , dat zij zelf mijne hulp kwamen vraegen; ik fnel ter hunner redding, en koma nog even vroeg genoeg om hen van fchande te bevrijden. Daer zag ik wederom een blijk van haer verheven