is toegevoegd aan uw favorieten.

Elfride, treurspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7° ELFRIDE,

Welaan, mijn dogtcr! volg uw 's vaders wijzen raad. Eerlang dankt gij mijn zorg, die 't al!' voor u beftaat. Elfride, zuchtende, terwijl haare oogen op 't rustbed

gevestigd zijn. ö, ö Mijn vader! ik, rampzaligfle aller menfehen, Heb op deeze aard' niets meerteboopennoebte wenfehen.

V IJ F D E T O O N E E L.

ELFRIDE, OLGAR, DUNSTAN. DUNSTAN.

De koning wagt u, graaf!

OLGAR

Nu, dan uw antwoord, kind?

ELFRIDE.

Dat Athelwold van mij voor eeuwig word' bemind.

OLGAR.

Bedenk wel wat gij zegt; ik kan wel zwakten draagen, Doch maar tot zekren graad.

ELFRIDE.

„ Onlijdelijke plaagen!"

DUNSTAN.

Bedenk daarbij, mevrouw! dat ge u flegts overgeeft Aan hem, die op uw hart een recht van eisfehen heeft, t Welk hij, als man van eer*, verwierf door zijnen deegen : En zelfs met lijfsgevaar heeft hij dat recht verkreegen.

ELFRIDE.

Waagt ook een rover, of een afgerigte guit,

Zijn