Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ADELEIDE.. 35

ida- 6 Laet mij het toch zeggen. — edgar. Maer gij weet immers zelf niet. —g ida. Zeer zeker, ik ken haer. Zij vroeg. . edgar. -Naer de Vrouw van Thalberg. -ida. Des Burgemeesters Weduwe. eli ze. Naer mij ? ida. Ach daer is zij reeds' •

^ZESTIENDE T O N E E Li

adeleidi'. coenraad. J)e vmrigen.

adel. (Nog buiten.) Waer is zij, waer? (Driftig optr eedend.) Ach! mijne Moeder! (Zij floot aen haere voeten.) Moeder! dierbaere Moeder! Kent gij uwe Adeïeide niet meer?

elize. Mijne Adeïeide! (Omhelzing.)

maria. (Ferfchrikt.) Adeïeide!

adel. Welk een oogenblik van wederzien! Ifc druk m-jne geiiefde Moeder aan dit hart: ö die vergoedt mij jaeren lijdens!

elize. God, mijne Dochter! is 't waerheid of' droom? En deeze Kleederen. — Gij zijt weduw! Ik zie rrijne geliefde Dochter weder, ik zie haer vrij. Heilige Maria, gij hebt mijne beden verhoord!

adel. Zints eenige maenden ben ik weduwe; ik heb hem betreurd, hem, dien ik niet bemin, de, hem die mij onuitfpreeklijk rampzalig maakB 5 te.

Sluiten