Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TOONEELSPEL. 39

gevloekt. Ach! dit denkbeeld verfcheurt nog ieder dag myn hart. Vergeef myne traanen...

MEERSTEIN.

Laat ze vloeijen : zy zyn tekenen van uw berouw, zy zyn borgen van uwe verbetering. Ligt heeft hy u vergiffenis gefchonken : zo niet, de Hemel ontzegt een waar berouw nooit vergiffenis. Maar ontdek my het einde van uwe lotgevallen.

MELCOUR.

Ik nam het befluit om naar Amfterdam te vertrekken , en daar dienst te zoeken als comptoirbediende, waartoe ik reeds eenigszins bekwaam was, door vier jaaren op myn' vaders comptoir verfleten te hebben. Zonder geld, was ik genoodzaakt van de eerfle gelegenheid, die zich aanbood, gebruik te maaken. Ik kwam op het comptoir van uwen vriend , wiens gunst ik welhaast won, zo verre dat hy , na een jaar, myn fortuin zocht te maaken door my op uw comptoir te helpen. Toen dacht ik het oogenblik van myn geluk geboren te zyn: ik zag my in een' (laat gefield om rykelyk myn kost te winnen: ik vond twee meesters , die my als vaders behandelden. Myn verdriet waare geëindigd geweest; zinder het naberouw dat my alom verzelt, en altoos verzeilen zal. Ach ! Mynheer, weinig dacht ik toen dit huis zo ras te zullen verlaaten, en door myne eer genoodzaakt te zullen zyn het zelve te ontvluchten; doch ik heb nog veel zwaarer ftraf verdiend: ik onderwerp my aan 's HeC 4 mels

Sluiten