is toegevoegd aan uw favorieten.

Menschenhaat en berouw, tooneelspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tooiveelspBL. 117

onbekende; bitter. Mijn oog las in aller harten? Ha! ha! ha!

de major-

Hemel! liever had ik gewenscht u ncoit te hooren lagehen dan op deezen toon. - Vriend! wat ,s u wedervaaren?

onbekende..

Daaglijkfche dingen - de loon der waereld handigheden, zoo als men die oP alle wegen hoort. - Hom! wanneer gij wilt dat ik u niet haten zal, zo fpaar mij met vragen; en wanneer gij wilt dat ik u beminnen zal, zo verlaat mij-

de major.

Foei, hoe kan 't noodlot een mensch misvormen! ik bidde u, wek de lluimerende denkbeelden van voorige vreugden op; dat uw hart weder warm worde en gevoele dat een vriend nabij hetzelve is. Herinner u onze vrolijk doorgebragte dagen in den Elfas- niet die dolle buitenPpoorigheden in t druK gewoel van onze krijgskameraden; neen, die aanLaame zoete uuren, waarin wij ons .psfcheurden tan alles, wat ons omringde, waarin wij eenzaam, arm in arm, wandelden op de wallen van Straatsburg, of aar, den oever van der. Rhijn, waar de fchoonheden der natuur onze harten openden,en ze voor welwillendheid en vriendfchap vatbaar maakten. In die zalige oogenblikken werd de band gelegd, die onze Zielen aan een verbond; in een van die zalige oogenH 3 bllk*