is toegevoegd aan uw favorieten.

Brieven van Albert aan zijnen vriend, van het begin zijner verkeering met Charlotte. Tot haaren dood

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

. omtrend CHARLOTTE. 229

,, mij zeiven van het leeven te berooven! " — Helaas! . . . Wanneer ik al het gebeurde bedaardelijk overdenk, hef ik verbaasd mijne oogen hemelwaard ! . . . Ai mij ! . . . hoe is het mogelijk , dat een wezen, het welk door de allerönfchatbaarfle gefchenkcn van den one in d i g e n zo zeer van anderen onderfcheiden werd — dat dit zo verre van het pad der waarheid, en van zijn pligt kon wijken ! — Ja, hoe toch kan het zijn, dat de voortreffelijkften, de edelften van geheel het menschdom , dat deze meest al zo zeer ten prooi aan leed en fmarten ftrekken moeten; terwijl daar tegen de min verheven gevormde ftervelingen gemakkelijk, en in eene domme vergenoegdheid langs een gewoon,' een effen pad door dit ondermaanfche leeven henen wandelen! . . .

P 3 Dit