Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREUR SPEL. 37

DERDE BEDRYF. EERSTE TO O N E E L. Adelheide, Sop ii ia.

WA d é l h e i d e. el nu, Sophia! hebt ge in 't eind', na zo veelplaagen, In vryheid weêr omhelsd uw'Vader en uw Maagen ? 't Wierd u vergund; maar ach! ik merk aan uw geween Dat gy een fchets zaagd van nog grooter yslykheên.

S o p h 1 a.

Ach! waar' myn' kerker tot een grafplaats my gegeeven, Ik wist de gruwlen niet, die zelfs natuur doen bcfevcoi

Adelheide. Zo'heeft de Vyand dan zich in ons bloed gebaad, En de Overwinnaar wierd van't woeden niet verzaad?

S o p h 1 a.

't Is overal vol rouw, waar ik my keere of wende. Wy vormen ons maar flaauw een denkbeeld dierelende. Dees groote ftad is thans een puinhoop,dien elk vlied, Altvaar 't verbysterd oog haar zoekt, terwyl 't haar ziet. Stokbolm is omgekeerd; zyn luister weggezonken : Het fchynt een woesteny, vervuld van moordfpelonken , Daar all' de Helden, die de kryg nog had gefpaard, Voorlang verdelgd zyn door der wreede beulen zwaard. Myn waarde Vader moest hen ook ten offer (trekken. Doch waar zyn lykasch rust, weet niemand my te ontdekken. Een blyk dat de affchrik van zyn deerlyk ongeval Zich lang na zyne dood verfpreid heeft overal.

Adelheide. Uw braave Vader is den Staat getrouw gebleven. Vergeet zyn derven, door 't herdenken van zyn leven, En dien u van den raad waarmeê gy zelf weleer, Toen gy my fchreijen zaagt, myn droefheid ging tekeer. Acht ge uwe rampen groot, hoe groot zyn dan demynen ! Gy ziet in my natuur een liefde tevens kwynen. Of (laat gy nog geloof aan Leonoraas reên?

C 3 Ver-

Sluiten