Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LIEFDE.

«19

GE ERTRU I.

Nou,Lieffte,laet me toch niet wachten, Of ik zou van oprechte ongeveinsde liefde verfmachten. Wat hangt me al vreugd boven't hoofd! Myn longen, en ingewand

Luiken op, as ien roos, en ftaen in lichte klaare brand! Wel, Hendrik, ik gae dan in huis,en zei me zo wat opkwikken,

Ik bin al mooijer as ik lyk.

HENDRIK. En ik ga myn boodtfchap befchikken.

A G T S T E T O O N E E L.

HENDRIK, ADRIAAN.

THENDRIK, oe is de deur! Kozyn,Kozyn,waar is Jufvrouw Agniet? ADRIAAN.

Door dien ze uw'Vader ginder zag, was't, dat ze me zo

haastig verliet, Om myby hem alleen te laaten, of ik hem kostbeleezen; Doch zy heeft gezeid, dat zy hierdaatelykweêr zal weezen. Maar,Kozyn,hoe ftaje met Geertrui?

HENDRIK.

Zie Kozyn, deezering

Heb ik op trouw van haar.

ADRIAAN.

Dat behaagt me zonderling. Maar uw Vader is dichte by. Kom, je moet me verlaaten ; Ik zal zien, over wat boeg dat ik'et wend', om hem te bepraaten. ' HENDRIK. Vaar wel dan, Kozyn , voor een oogenblik : want ik kom Zo aanftonds weêr, of'tnooddeê, en ga maar een Itraatjen om.

NE-

Sluiten