Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

B L IJ S P E L. 27

RICHARD.

Ziet gij niet wie ik ben , durft gij mij niets vertrouwen?

j u 1. E T T E.

Ik zou hetgaerne doen , maer'k moet het voor mij houên.

RICHARD.

Ik zweer! 'tgeen gij mij zegt houde ik voor mij alleen.

JULETTE.

Zou ik mijn' Vader dan ontrouw zijn, Richard? neen. Ik heb u reeds gezegd , wat ftaet dat mijne Vader Bekleedde, maer gij trekt en komt geduurig nader, En vischt, door dwinglandii van Reinoud, boven dat, Nog naer mijns Vaders naem.

RICHARD.

Weet, dat ik niet bevat, Waerom gij dien verbergt voor mij.

JULETTE.

'k Zal 't u doen hooren ; Mijn Vader, dien 'k beween, is eene Graef gebooren , Een man, vol deugden, en van ijder een bemind; Die, zeer gezien bij hem, wien 't OpperrijksbeWind In hand hield, altijd deed, dat zijnen Vorst behaegde. Maer eindelijk, helaes! toen zijne rampzon daegde, Viel hij in ongenaê, dit wierp hem in den druk.

RICHARD.

Waer kwam dat door Julette? 'k beklaeg zijn ongeluk.

JULETTE.

Dat is mij nooit ontdekt, en blijft mij nog verborgen: Mijn Vader, die voor ons het meefte wilde zorgen, Nam ons ftraks bij de hand en vluchtte herwaerds ht ên. Toen fprak hij ons dus aen : „ Mijn kinders , zijt te vreên, ,, En draegt geduldig 't lot, waer voor wij moeten bukken, „De lijdzaemheid verzagt de hevigfte ongelukken; „Maer houdt voor al, dit is mijn vaderlijk bevel, „ Uw'ftaet en mijnen naem verborgen". Kan ik wel D 2. Die

Sluiten